Het is al weer heel lang geleden, maar ik heb de meeloper (in dit geval wederom mijn vader) weer gevraagd iets voor mijn weblog te schrijven. Hij is mee de Alpen over geweest.
26-29 juni
Everdiene heeft al eerder op haar weblog geschreven niet flexibel te zijn. De meelopers moeten dat wel zijn. Ik heb het geweten. Toen dan vast stond dat we elkaar in Martigny (CH) zouden ontmoeten, moest dat met een dag vervroegd worden wegens toenemende kans op regen. Zo kwam ik vrijdagmiddag 25 juni in Martigny aan en trof Everdiene op een bank nabij het VVV. Zoals ik opmerkte bij mijn eerste trajecten in GB en F, als je fout loopt, moet je daar niet moeilijk over doen. De eerste dag van Martigny naar Orsières hebben we het geweten. Zeven kilometer extra door de bergen is duidelijk iets anders dan zeven kilometer van Muiden naar Nigtevecht. Daarna zijn we drie dagen foutloos verder gegaan. En dat waren onvergetelijke dagen. Alle dagen prachtig, niet te warm weer, blauwe lucht en met wat witte wolken. Van zulk ideaal weer kon je alleen maar dromen. De dag dat we op de pas van de Grote Sint Bernard aankwamen, was er een van hoogtepunten. De overweldigende indruk van bergen met sneeuw om je heen, blauwe lucht, bergen die bijna zwart afsteken tegen de lucht, het zien van de Alpenmarmotten (‘Murmeltieren’), de natuur, het boven de boomgrens uitkomen, door de sneeuw lopen eind juni en de ontmoeting met vijf St. Bernard honden. En dan natuurlijk het bereiken van de top op 2473 M. Dat ging bij beide met de nodige emoties gepaard. Het is niet niks om dat lopende te bereiken! Maar ik ben haar dankbaar dat ik haar vier dagen heb kunnen vergezellen. Een geweldige herinnering, ondersteund door een serie foto's. In Etroubles (I) hield voor mij de wandeling weer op. ’s Avonds aten we bij de ‘Italiaan’, hoe kan het anders. Niet zo uitgebreid als de vorige keer in Frankrijk. Ook deze keer valt er merkwaardig genoeg weinig over eten te melden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten