Donderdag 29 juli 2010
Vanaf Canterbury: 1766 km
Tot Rome: 318 km
Vanmorgen weer vroeg vertrokken. Eerst langs de bar voor een ontbijt en de bakker voor de lunch. Ik wil op tijd in San Gigmignano zijn, zodat ik nog iets van de stad kan zien voordat alles weer dicht gaat. Ik loop weer door de Toscaanse heuvels. Elk huis verkoopt wijn en olijfolie en heeft een agriturismo. De een is nog luxer dan de ander. Hier dus ook veel wijnhuizen, maar anders dan in de champagne streek. Daar waren de wijnhuizen in het stadje, en de wijngaarden verderop in de heuvels. Hier staat het huis bij de wijngaard. En zo te zien boeren ze goed. De Nederlanders hebben dat ook ontdekt, want bij elke agriturismo zie ik wel één of meer Nederlandse auto’s staan. Bij één zie ik een keramieken afbeelding van de schelp van Santiago en de sleutels van Rome. Daar maak ik even een foto van. Vlak voor San Gimignano word ik door een automobilist aangesproken: ‘buon giorno pellegrina‘. Ik woon in Santo Pietro en jij bent net langsgelopen en hebt een foto gemaakt van de schelp en de sleutels. Ja, dat klopt. En het is me al eerder opgevallen. Ik zie helemaal niemand. Anderen zien mij echter wel. Dus mocht ik denken dat ik ongestoord in mijn neus kan peuteren en in het wild kan plassen, dat is niet helemaal zo. Ik word gespot.
Vlak voor San Gimignano loop ik drie pelgrims tegemoet. Zij gaan waarschijnlijk naar Santiago. En als ik nog eens achterom kijk, zie ik ineens een hele grote groep lopers. Nee hè, dat zijn toch niet allemaal pelgrims. Later blijken het jongelui van Scouting te zijn.
In San Gimignano zijn wel erg veel toeristen. Geen Amerikanen, zoals ik gedacht had, maar veel Nederlanders. Nou is het ook een mooie plaats. Door de drukte en doordat het ook nog markt is, kan ik echter veel niet zien. Zo loop ik de kathedraal en de VVV in eerste instantie gewoon voorbij. Voor de kathedraal moet je betalen, behalve als je gehandicapt of een geestelijke bent. Ik vind dat ik als pelgrim ook gratis naar binnen zou mogen. Even proberen, maar nee hoor. Nou, dan niet. Het gaat tegen mijn principes om te moeten betalen voor een kerk. Sowieso al, maar nu helemaal. In Canterbury mocht ik als pelgrim er wel gratis in. En al vind ik het ook wel een beetje kinderachtig van mezelf: ik ga dus niet. Wil bij de VVV nog een stempel halen, maar ze zegt dat in de kerk van San Agostino een veel mooiere te halen is, En dus loop ik daar naar toe. Wat een prachtige kerk overigens met een hoop fresco’s. Gewoon gratis; je mag alleen geen foto’s maken. Dan maar een paar kaarten. Ik haal de plaatselijke specialiteit nog even: iets met noten en chocola. Ik eet het in een keer op. Het is alleen al zwaar qua gewicht; we hebben het nog niet over de calorieën. Maar een Magnum is er niks bij, denk ik.
Had ik eigenlijk een uur uitgetrokken voor San Gimignano; na een half uur vind ik het wel weer mooi. Het is echt prachtig, maar ik word een beetje moe van al die toeristen. Ik hoor er niet thuis, ik val uit de toon en ik wil weer aan de wandel. Daar komt bij dat ik donkere wolken zie. Uiteindelijk gaat het de hele weg ook rommelen. Maar het lijkt niet echt mijn kant op te komen; het blijft boven San Gimignano hangen. Toch loop ik hard door. Soms waait het keihard, soms is het windstil; het is een beetje raar weer.
In Colle di Val d’Elsa staat veel wind en is het koud. Ik kom om 13.45 uur aan, en de VVV gaat om 14.00 uur dicht. Helaas. Dan zelf maar mijn slaapplaats regelen. Ik loop eerst naar San Agostino, maar daar is alles uiteraard dicht. Dan maar even bellen. Nee, slapen is niet mogelijk. Waarom niet weet ik niet; daar was mijn Italiaans weer niet goed genoeg voor. Dan bellen naar de parochie. Daar krijg ik het antwoordapparaat en dat versta ik al helemaal niet. Ik heb ook geen idee waar het is, dus dat gaat ook niet door. Dan naar het eerste hotel; en dat is vol. Het gaat weer goed. Maar gelukkig heeft het tweede hotel wel een kamer. Douchen, wassen en hangen: heerlijk. Dan nog even boodschappen doen en naar de VVV die inmiddels wel open is. Ik wil voor morgen een slaapplaats gereserveerd hebben. Ik word er een beetje moe van: dicht, geen gehoor, vol, nog schoonmaken, en ik weet niet wat voor redenen er allemaal noch meer zijn waardoor ik niet terecht kan. Het meisje heeft echter nog nooit van de VF gehoord. Uit de eerste reactie hoor ik al dat doorvragen geen enkele zin heeft. Naar Siena lopen? Daar heb ik geen route van hoor. Dat kan alleen over de grote weg. Zou ik niet doen; is veel te gevaarlijk. Oké, laat maar.
En dan nog even dit.
- Jasper: helaas ben ik al in Italië, maar als ik thuis ben kom ik snel langs hoor.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten