Zaterdag 20 juli 2013

Casignano - Fontisterni

Gelopen: 17,3 km (onderweg: 5 uur)

Totaal: 73,8 km

Vandaag niet zo’n lange dag. Ik ontbijt pas om 8.30 uur. Lekker met zelfgemaakte appel-kaneelcake, geroosterd brood, zelfgemaakte abrikozenjam, en echte Earl Grey thee. Ik vraag Maurizio naar mijn volgende adres te bellen, ik krijg nog wat lekkers mee voor onderweg en om 9.45 uur ga ik op pad. Het was een fantastisch relax adres. Hier kom je helemaal tot rust. Je bent zo in Florence en je zit middenin de natuur. Een aanrader.
Ik moet toch wel erg wennen aan de routebeschrijving. Volgens mij kloppen de opgegeven afstanden niet altijd en ik raak weer eens de weg kwijt. Volg het bospad, maar als ik dat doe raak ik van de gps route af. Teruglopen, en ik zit er weer op. Volgens mij gaat de weg toch echt rechtdoor, maar ik raak weer van de route af. Weer terug, en dan zie ik ineens een smal zijpad. Je knippert met je ogen en je bent er voorbij. Is toch handig als dat iets duidelijker aangegeven wordt. Idem nà het bospad. De routebeschrijving zegt dat je gewoon naar beneden loopt en op de weg uitkomt. Maar moet je dan naar links op de weide, of de weide oversteken en dan naar links. Ik ben blij met mijn gps, want het blijkt het laatste te zijn. Ik kan overigens ook niets met dat je naar het oosten moet lopen. Zonder kompas is dat wat lastig. Doe mij maar gewoon links en rechts.

Vrij snel kom ik eigenlijk in Rignano sull’Arno. Bij de bakker brood gehaald en onder bomen bij een soort picknickplaats opgegeten. Daarna rustig verder naar het station; onderweg nog twee perziken gekocht en bij de bar een kopje thee en een treinkaartje. De automaat is uiteraard stuk. Om 13.35 uur heb ik de trein, die me in vier minuten naar Sant’ Ellero brengt. Dan is het nog zo’n 2 km lopen. Gewoon over de weg, Niet al te moeilijk zou je denken. Maar dan ken je de Italiaanse huisnummering niet. Die loopt op en weer af en weer op. Dus na 1, komt 4 en dan 8 en dan 7, 11, 13. Ik moet nummer 20 hebben. Maar na 13 loop ik het gehucht weer uit en zijn er geen huizen meer. Terug naar 1. Ik begrijp er geen drol van. Mijn gps zegt dat ik er nu moet zijn, maar ik zie echt nr. 20 niet. Dan maar even bellen. Ik blijk nog iets terug te moeten lopen en dan een zijweg in omhoog. Ja, da’s lekker duidelijk. De boerderij blijkt ook een naam te hebben en dat staat niet in mijn gids. Er is wel een wegwijzer naartoe, maar als je niet weet dat het zo heet, ga je daar niet heen. Tiziana blijkt net zo goed Engels als ik Italiaans te spreken, dus samen komen we er wel uit. De kamer is al bezet en daarom krijg ik de kamer van Giulia, de dochter. Dat is erg vriendelijk natuurlijk. Zij studeert klassieke talen in Florence, woont daar ook, maar komt in de vakanties naar huis.

Ik computer wat en dan begint het te regenen en te onweren. Zo erg is het nog niet eerder geweest. Ik ben echt blij dat ik binnen ben. Internet valt uit, waarschijnlijk door het onweer. Tiziana en Giulia zijn met de auto naar Florence. Ik weet waar ik thee kan zetten, dus na een douche ga ik dat maar eens doen. Ben inmiddels ook oma al tegengekomen. Die is de wekker vergeten uit te zetten, dus als ik inmiddels vanwege de regen binnen in het donker zit, blijft de wekker afgaan. Ik vind het echter een beetje brutaal om zo maar een kamer binnen te lopen en de wekker uit te doen. En dus schrijf ik tussen het gebliep mijn verhaal. Het regent inmiddels behoorlijk hard. Wat ben ik weer blij dat ik al ‘thuis’ ben.

Als ik ga eten, is het weer droog, en wordt voor mij de tafel buiten gedekt. At ik gisteren met de bewoners zelf mee; eet ik nu alleen. En ook hier weer alles zelf gemaakt of uit eigen tuin: olijfolie, olijven, wijn, tomaten en zelfs de limoncello. Tiziana verdwijnt om zelf te gaan eten en ik skype nog even met thuis. Het sms’en lukt niet helemaal. Niet al mijn sms’jes komen aan en die van mijn ouders krijg ik vrijwel nooit. Bellen naar hun vaste nummer lukt ook niet. Dat schiet dus lekker op. En dan te bedenken dat ik een Italiaanse sim kaart heb gekocht, waardoor het een en ander makkelijker zou moeten gaan. Niet dus.