Donderdag 25 juli 2013

Chiusi della Verna - Pieve Santo Stefano

Gelopen: 20,3 km (onderweg: 5 uur 30 min.)

Totaal: 159,5 km

Ik ben vergeten te vragen hoe laat het ontbijt is, en dus gok ik erop dat ik dat om 7.30 uur kan doen, zoals elke dag. En dat blijkt redelijk te lukken. Oma haalt zelfs kaas voor me. Brood, thee, een vaag stukje cake en yoghurt. Ik kan er weer tegenaan. Bij de alimentari een broodje kaas gekocht voor de lunch en ik ben er weer helemaal klaar voor.
Het is goed dat het zo rustig is; dan kun je nog eens rare dingen doen. Naast al eerder genoemde nadelen van bos en smalle paadjes, zijn er nog twee nadelen. Ten eerste het aantal spinnenwebben. Hoe vaak ik daar al niet met mijn gezicht doorheen gelopen ben. En die webben zijn echt heel sterk. Maar constant dat spinrag uit je gezicht te moeten vegen, is heel irritant. E wat doe je dan als de weg niet al te veel stijgt en daalt, dan zwaai je met je stokken van boven naar beneden heen en weer. En dat ziet er heel raar uit. Het andere nadeel zijn de muggen of wespen of wat er dan ook om je heen zoemt. Het volgt je in ieder geval de hele weg. En om je heen zoemen is nog tot daaraan toe, maar in je oren gaan zitten, of tegen je ogen aan vliegen is om gek van te worden. En wat doe je daar dan weer tegen? Met je routebeschrijving om je heen gezicht wapperen, alsof je het warm hebt. Ziet er ook vreemd uit, kan ik je zeggen. Maar wat doe je als er iets om je kop zoemt en er zijn spinnenwebben? Daar heb je eigenlijk drie handen voor nodig.
Ik loop door bos, en veld. Ik stijg en daal. En door wat draaiende bewegingen heb ik van alle kanten zicht op het gehucht Gregnano. Dat zijn weer drie huizen, maar het is grappig om er doorheen te lopen en er daarna op te kijken als de weg stijgt. Het gaat lekker. En de thee in Mantalone is lekker, dus ik neem een wat langere pauze en neem nog een kopje thee. De barman is zeer spraakzaam maar niet heus. Ach, waarom zou je meer woorden gebruiken dan nodig is. En met gebaren kom je ook een eind.
Omdat ik over een heuvelrug loop, heb ik zowel links als rechts prachtig uitzicht. En de bloeiende brem erbij, maakt het allemaal nog mooier.

Bijna 4 uur verwijderd van La Verna en nog 10 minuten lopen naar Pieve Santo Stefano

En vrij snel kom ik Pieve Santo Stefano aan. Dit is geen dorp, dit is een stadje. Er loopt een autosnelweg langs. Ik kan me niet heugen wanneer ik die voor het laatst gezien heb. Ik denk dat er best wat aardige kerkjes en zo staan, maar het is lunchtijd en dan is alles dicht. En het hotel zit aan het eind van het stadje. Ik moet nog best een eind lopen om daar te komen. Ik denk dat ik vanmiddag maar niet meer terugga. Helaas, een andere keer speel ik wel weer toerist.

Vanavond in de Autogrill gegeten. Dat heeft het niveau van een truckerscafé. Ik heb het idee dat ik hier ook alleen maar met chauffeurs zit. Op een oud echtpaar na dan. Roem ik elke dag de knalrode tomaten met zoveel smaak. Ik krijg nu groene zonder smaak. Ik heb ze laten liggen. Als ze alles weer op komt halen, zeg ik: “de tomaten zijn wel erg groen hè.” En het enige dat ze kan zeggen is het herhalen: “de tomaten zijn groen.” Tsja, dat schiet lekker op. Ik mag hopen dat het ontbijt beter is.

Op de televisie zie ik dat het drie dagen erg warm gaat worden. De weersverwachting op de iPhone had dat ook al aangegeven; met als hoogtepunt maandag zo‘n 38 graden. Dat wordt wat morgen.