Donderdag 18 juli 2013

l’Olmo - Firenze

Gelopen: 18 km (onderweg: 5 uur 25 min.)

Totaal: 39,5 km

Ik ontbijt pas om 8 uur, omdat ik vandaag niet zo ver hoef. Een heel redelijk ontbijt met een broodje. De koekjes neem ik mee voor onderweg. Eigenlijk heb ik meteen al een offday. Dat is zo het voordeel van alleen lopen; niemand die je ermee vermoeit. Alleen ook niemand die je eruit haalt. Nou ja, gaat wel weer over. De hotelmeneer vraagt of ik naar Il Prattone moet. Dat was wel de bedoeling, maar ik had besloten de fietsroute te nemen en niet de wandelroute, zodat ik niet zo veel hoef te klimmen. Ik begrijp niet helemaal wat hij bedoelt, dus herhaal nog eens wat hij zegt. Als ik uit het zicht ben, kijk ik nog eens op mijn kaartje. Ik begrijp nog steeds niet wat hij bedoelde en ik besluit over de weg te blijven lopen, dan kom ik (weliswaar met een omweg) uit waar ik gedacht had. Over een redelijk rustige weg, loop ik naar beneden naar Fiesole. Ik kijk af en toe omhoog naar de berg Il Prattone waar ik lekker niet overheen loop. Ik scheld nog eens tegen wat honden die uit het niets beginnen te blaffen. Ik heb geen drinken mee, dus bij de eerste de beste bar neem ik thee, ga naar de wc en koop ik een fles water voor onderweg. Bij de coop haal ik mijn lunch die ik voor het gemeentehuis opeet. Ik hoor overal muziek. Er wordt geoefend voor komende concerten blijkbaar.
Ik loop verder naar beneden, langs grote villa’s, waaronder Villa Nieuwenkamp. Pardon? Dat moet van Nederlanders zijn. Leuk optrekje. Na later even gegoogled te hebben, zie ik dat het een hotel is en dat in 1926 de Nederlandse schilder Nieuwenkamp (wie kent hem niet) het huis gekocht heeft.
Ik moet nog een behoorlijk stuk in Florence lopen om bij het hotel uit te komen. Ik heb er een dichtbij Santa Croce, een grote Franciscanerkerk, uitgezocht. Met de iPhone is het niet moeilijk te vinden. Naar de derde etage en een uiteindelijk best vriendelijke man, maar stokdoof en eigenwijs, helpt me verder. Ik moet een half uurtje wachten omdat de kamer nog niet klaar is. Op naar de bar voor een cola en ik loop meteen even naar Santa Croce om te kijken hoe laat die open en dicht gaat. Halverwege is de straat afgezet. Er staat politie bij en mannen met witte pakken. Het is me niet helemaal duidelijk of er iemand vermoord is, of dat iemand zelfmoord heeft gepleegd, maar fijn is het niet. Even een andere weg naar Santa Croce. Tussen de middag gaat hij niet dicht, maar hij sluit al om 17.30 uur. En morgenochtend gaat hij pas om 9.30 uur open. Dan ben ik allang op pad. Dan vanmiddag nog maar even kijken. Om te beginnen ben ik er niet op gekleed, en ten tweede staat er een enorme rij.
Terug naar het hotel en wat computeren. Het begint om een uur of vijf te regenen en te onweren. Hè bah. Meteen maar even kijken wat het weer voor morgen is. Iedereen zegt wat anders, maar het zou na 14.00 uur zo maar weer kunnen gaan regenen en onweren. Balen, want ik kan pas om 8 uur ontbijten en ik doe morgen een tocht van 7 uur. En dus kom ik pas na 15.00 uur aan. Hm, toch maar inkorten dan? Ik kan naar een B&B na zo’n 10 tot 15 km schat ik, maar die is wel knetterduur, ondanks de 20% korting die ik zou krijgen. Maar op de website ziet hij er heerlijk uit. En als ik er vroeg ben, kan ik meteen even wat wassen. Hm, ik denk er nog even over na.
Als ik ga eten is het gelukkig weer droog. Ik heb geen regenjas bij me en ook geen paraplu. Ik ga weer naar de biologische eettent waar ik eergisteren ook geluncht heb. Dat was erg lekker, je kunt er ook avondeten en het is in de buurt van mijn hotel. En het was weer overheerlijk. Pasta met eend. Mjammie. De prosciutto van het huis was ook niet te versmaden en de amandeltaart toe ging er ook in als koek. Sjonge, wat was dat lekker.

Ik heb besloten om toch maar de B&B te bellen. Cristina neemt op en spreekt uitstekend Engels. Er is nog plaats voor mij. Ze zal een mooie prijs maken, omdat ik de route van Roodenburg loop. Hij is hier vorig jaar nog geweest, voor de update van zijn wandelgids. Wat een aardige heer is dat.