Zaterdag 30 juli 2016

Monterotondo – Roma Monte Sacro
18,3 km; 4 uur 23 minuten

Ik had al gezien dat het hotel ook eenpersoonskamers heeft. En eigenlijk zonder te vragen hebben ze me een tweepersoonskamer gegeven. En die is toch wat duurder. Het eten was ook niet echt goedkoop en dus reken ik vanochtend 84 euro af. Ketsjing.

Afval ophalen, altijd een probleem

Ik loop Monterotondo uit en moet door alle verbodsborden, privéterrein, pas op voor de hond en wat voor borden nog meer om er maar voor te zorgen dat je er niet doorgaat, negeren. Vreemd. De gids is weer duidelijk, maar niet heus. De weg stijgt en daalt. Ja ja, net andersom dus. Licht glooiend. Pardon, ik klim me een rotje. En dan bovenop een heuvel zie ik Rome liggen. Althans, de buitenwijken denk ik. Het zijn voornamelijk flats.

Ligt de pijl de goede kant op?

In de verte Rome

 Het volgende stuk loop ik door een natuurgebied. Duidelijk ook in trek voor mountain bikers.

Onderweg

En als ik dat na meer dan 6 km uit ben loop ik al in een nieuwe buitenwijk van Rome.

Even rusten

Even rusten

Dan is het alleen nog maar rechtdoor. Een saaie en drukke weg, maar er is gelukkig een stoep. Veel pelgrims nemen hier de bus, maar ik vind het wel wat hebben. Het is een andere manier van het land leren kennen.

Dan kom ik bij de B&B. Ik ben niet meer gebeld en ben er eigenlijk vanuit gegaan dat de reservering gelukt is. Maar als ik aankom, stapt Stefania met haar nicht net uit de auto. De werkster was mijn telefoonnummer kwijt geraakt en ze heeft de B&B in Montelibretti proberen te bellen, maar dat is niet gelukt. Ze heeft namelijk geen kamers meer vrij. Oh, wat nu? Ik mag in de kamer van haar dochter. Die is met papa naar de zee. Zo gezegd, zo gedaan. Ik kom in een prinsessenkamer met Elsa van de film Frozen. Alsof ik de kamer van Anna inloop.

De prinsessenkamer

Frozen

Het bed wordt verschoond, ik kan douchen, en ik mag mee lunchen. Wat geweldig. Ze laat me ook nog even de B&B beneden zien. Dat ziet er leuk uit zeg. Er komt net een gezin uit NL aan. Met drie kinderen die allemaal nog veel langer zijn dan ik. Stefania verdwijnt bijna bij die reuzen.

‘s Avonds gaar Stefania en haar nicht naar andere familie om te eten. Ik zit nog vol van de lunch, dus ik sla het diner over. Wil wel ergens een aperitief of zo. Na het lopen van een rondje ben ik echter niets tegengekomen. Wel een alimentari voor water en ik geloof het verder wel. Op mijn kamer eet ik een perzik en een nectarine en ik ga vroeg naar bed. Ik hoop dat ik kan slapen met deze hitte.