Zaterdag 23 juli 2016

Contigliano – Greccio
8,7 km; 2 uur 53 minuten

Niet heel goed geslapen, maar wel prima bed. Er staat een uitgebreid ontbijt voor me klaar met muziek van Andrea Bocelli. Met even later Marco Borsato. Alsof ik thuis ben. Ik probeer de twee soorten zelfgemaakte jam, heb lekkere thee, zelfgemaakte cake. Het is een prima ontbijt. Ik schrijf wat in het gastenboek, pak de rest in en ga betalen. Ze blijven maar vragen of alles goed is. Ja, zeker, alles is meer dan goed. Dat is belangrijk voor ons zegt Franca. We willen het de mensen graag naar de zin maken. En ik zeg dat het ook belangrijk voor mij is. Dat ik graag alleen loop, maar dat het ook belangrijk is dat ik aan het eind goed kan rusten, en aardige mensen ontmoet. En ze begrijpt het. Nu moet je ophouden, anders begin ik te huilen. Sommige mensen maken om wat voor reden dan ook diepe indruk op je. Moeilijk uit te leggen, maar heel belangrijk en heel bijzonder. En Felice en Franca zijn van die mensen. Ik krijg nog plakjes cake mee voor onderweg, zeg oma gedag en de twee honden komen ook weer enthousiast aangerend. Die willen alleen maar spelen. En dan ga ik op pad. Naar het oude centrum van Contigliano. Aan de ene kant mooi, want oud. Aan de andere kant is het ook wel wat vergane glorie. Volgens mij staat er veel leeg en moet er behoorlijk wat gerestaureerd worden.

Contigliano

Toegangspoort Contigliano

Dichte kerk

Ruïne

Teken dat de weg naar Rome wijst

Ik loop het dorp weer uit naar het nieuwe gedeelte. Daar drink ik bij een bar nog een kopje thee. En eigenlijk ben ik al bij Greccio voordat ik het weet. De B&B blijkt 1 à 1,5 km vóór het dorp te liggen. Het is pas 11.00 uur en ik had gezegd dat ik er 12.00/13.00 uur zou zijn. Nou ja, het zij zo. Dat betekent wel dat ik morgen meer moet lopen, als het aan het eind van de dag gaat onweren. Cinzia is gelukkig gewoon thuis en ik krijg een kamer boven in het oude huis. En een heerlijk kopje thee met koekjes.

Mijn kamer in de B&B

Ik rommel wat aan, lees veel in een luie stoel totdat het gaat regenen. Ik lees verder onder een afdakje. En om 17.00 uur gaan we richting Greccio. Er is een soort natuurfeest voor kinderen. Er kan van alles gemaakt worden met bladeren, stokjes, schelpen en wat al niet meer. En voor volwassenen is er gymnastiek met wandelstokken. Mocht ik me nog eens gaan vervelen, dan kan ik dat nog altijd gaan doen.

Wandelstokkengymnastiek

Helaas gaat het weer regenen. Ik loop nog even snel naar de kerk, die na mij wordt afgesloten. Je mist er ook niets aan. Ik neem bij een bar nog een kopje thee en wacht tot het even over zevenen is om bij een restaurant te gaan eten, dat Cinzia voor me gereserveerd heeft.

Uitzicht restaurant

Ik eet eindelijk courgettebloemen, gevuld met ricotta, en half gedroogde tomaten. Heerlijk!

Tomaten en gevulde courgettebloemen

Daarna een fantastische pasta, ook met courgettebloemen, maar veel te veel. Ik laat de helft staan. Ik zit mudjevol, maar nee kennen ze niet en dus moet ik nog een toetje nemen. Vruchten met ijs. Een aardbei doormidden gesneden met aardbei-ijs ertussenin, evenzo met een walnoot, en twee andere ondefinieerbare vruchten. Een klein chocoladecupje met sterke drank. Zeker lekker en niet te veel gelukkig. De man van het restaurant is volgens mij zwaar teleurgesteld dat ik niet meer eet. Maar goed. Hij brengt me keurig zoals afgesproken met de auto terug naar de B&B. Je loopt alleen? Is dat niet gevaarlijk? Ben je getrouwd? Heb je kinderen? Ook alleen in NL? Hij vindt me met de minuut gekker worden.

En als ik al lang en breed in bed lig, komen Cinthia, Massimiliano en Sofia van vijf thuis.