Vrijdag 29 juli 2016
Montelibretti – Monterotondo
17,4 km; 4 uur 12 minuten


Vanmorgen is er gelukkig weer water. De buurvrouw had dat gisteravond om 20.00 uur al en toen dacht de B&B mevrouw dat het bij ons ook oké was, maar dat was dus niet zo. De man die ook in de B&B slaapt had haar gebeld. Ja, dat weet ik; hij is gisteren aan mijn deur geweest. Het bleek dat ze bij de werkzaamheden de watertoevoer naar ons geblokkeerd hadden. Terwijl de werkzaamheden dus al voorbij waren. Tsja.

Ik heb weer te veel zoet bij het ontbijt, dus de koekjes neem ik mee voor onderweg. Eigenlijk vind ik dat er wel wat van de prijs af mag door het gedoe met het water. Ik kon niet douchen, niet naar de wc, mijn handen nog niet eens wassen, maar ook mijn kleren niet wassen. Maar helaas. En mijn Italiaans schiet tekort om daar een discussie over aan te gaan. Ik heb (ondanks de herrie van de straat) uitstekend geslapen, het gebruik van de keuken is prettig en het ontbijt was goed, maar iets meer coulance was aardig geweest.

Om 8.00 uur vertrek ik. Ik loop al vrij snel over een rustige landweg. Er stopt een jongeman in een auto. ‘Elp?’ Pardon? ‘Tutto okay?’ Oh, je bedoelde help. Nee hoor, geen hulp nodig. Ja hoor, alles is goed. En hij rijdt weer verder. Wat aardig. Als ik even later bij een fruitbedrijf in de schaduw even stop, zie ik hem met zijn autootje net van het terrein komen rijden.

Ik loop door een gehucht en wat huizen, maar verder door geen enkele plaats. En dat maakt het pauzeren wat moeilijk. Want waar doe je dat? En ik moet piesen. Maar ja, elke beetje inham blijkt de ingang naar een huis te zijn. Maar geduld is een schone zaak en ik vind uiteindelijk eerst een plek om mijn behoefte te doen en daarna een plek om even te zitten.

Onderweg

Onderweg

Onderweg

Blijkbaar is dit een rondje voor joggers. Ik moet er niet aan denken, maar zij waarschijnlijk ook niet aan wat ik doe. En als ik aan de kant van de weg zit, stopt er een politieauto. Beetje norsig, ‘tutto posto?’ Ja, hoor, alles is prima, en ik lach vriendelijk naar hem en bedank hem. En hij kijkt zo waar ook wat vriendelijker en rijdt door. Nou zeg, wat een vriendelijkheid vandaag. Allemaal mensen die alleen vragen hoe het ermee gaat.

Bij een drukke weg is er nu een voetpad. Best fijn, maar als ik denk door een plas te moeten lopen, blijkt het meer moeras te zijn en zak ik met mijn hele schoenen weg en zit mijn kuit onder de modder. Hè bah, dat mijn schoenen nieuw waren is totaal niet meer te zien.

Vies

En zo loop ik Monterotondo binnen. Bij een stoplicht moet ik oversteken, maar als iedereen twee keer is geweest en mijn licht nog steeds op rood staat, kan iedereen in een wak zakken. Dan maar door rood naar de overkant. En naar het hotel. Best een sjiek hotel. Ik vind dat ik wat uit de toon val met mijn viezigheid.

Alles wassen, beetje hangen, skypen en wat computeren. En op zoek naar een slaapplaats in Rome. Het klooster bij het Vaticaan dat Ruud aanbevolen neemt niet op. Trastevere vind ik eigenlijk te ver en de andere bij het Vaticaan is onbetaalbaar. Ik ga het maar eens aan het meisje van het hotel vragen. Dan blijkt dat de eerste vakantie heeft. Dan toch maar die bij Trastevere, want ik begin het een beetje benauwd te krijgen. Pfff, gelukkig, dat lukt. Twee nachten voor maar 33 euro per nacht. Prima. En dan is het tijd om te gaan eten. Via Tripadvisor een osteria gevonden. Blijkt die alleen open te zijn met de lunch. Dan maar wat verder lopen, maar er is geen enkel bereik op de telefoon. Ik kan zelfs soms niet eens bellen; 3G is er niet. En dus kan ik Tripadvisor niet openen om naar wat anders te zoeken. Daarom ga ik maar naar het grote restaurant. En als ik een van de bedienden zie, heb ik pas door dat dit bij het hotel hoort. Soms ben ik wel erg simpel. Heeft dezelfde naam dus hoe moeilijk kan het zijn.