Er is meer tussen hemel en aarde
In 1861 speelde Federico, Righetto genoemd, van amper vijf
in de buurt van
de ruïnes van de kerk van St. Bartholomeus, samen met zijn twee jaar ouders zusje Rosa. In de
dichte bossen was alleen nog een kapelletje met een fresco van Maria over. Daar
liep hij naartoe. Ze riep hem: ‘Righetto, Righetto’. Ze lachte naar hem; ze was
heel vriendelijk. ‘Righetto, het is goed.’ Zijn moeder geloofde Righetto niet.
Rosa had tenslotte ook niets gehoord. Righetto zal wel dromen. Hij mocht niet
meer naar de ruïne zonder haar toestemming. Maar Righetto vond Maria aardig en
bleef naar haar toe gaan. En elke keer riep Maria hem weer. ‘Righetto,
Righetto. Je moet mij beschremen; je moet zorgen dat er een kerk komt voor mij’
En hij vertelde het elke keer weer aan zijn moeder. Die vertelde het aan een
vriend en binnen de kortste keren wist de hele buurt dat de fresco van Maria
bij de ruïne van de kerk tegen Righetto sprak. Er ging eens iemand mee, meer
uit nieuwsgierigheid dan uit het geloof dat er echt iets bijzonders te zien zou
zijn. En er gebeurde niets. Righetto was een kleine jongen met een grote
fantasie.
 |
| Gedenksteen bij het geboortehuis van Righetto |
Tot maart 1862, toen het eerste wonder gebeurde. De Madonna
genas de doodzieke Giovanni Castellani. Er werd al snel
geld ingezameld voor de bouw van een kerk. Het verhaal was inmiddels door heel
Italië bekend geworden. En tijdens het leggen van de eerste steen in 1862 kwamen
50 tot 60.000 mensen; een enorm groot aantal voor een dergelijke kleine en ontoegankelijke
plaats. De officiële opening van de kerk vond plaats in 1884. Er stond nu een
grote kerk Madonna della Stella met in het midden van de kerk een ereplaats
voor de fresco van Maria.
 |
| Madonna della Stella |
 |
| Standbeeld van Righetto bij de kerk |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten