Zondag 13 juni 2010
Vanaf Canterbury: 767 km
Tot Rome: 1316 km
Op zondag kun je altijd pas laat ontbijten in hotels en wij willen vroeg weg. En dus vertrekken we om 8 uur richting bakker om daar ons ontbijt te kopen en later op te eten. Het is droog, maar het is erg heiig, en het is kouder dan de dagen hiervoor.
Ze zijn de VF hier erg aan het promoten. De route is uitstekend met tekens aangegeven. Je knippert even met je ogen en je hebt er weer drie gehad. Het is bijna overdreven zoveel. We moeten nog een aardige klim maken. De berg waar Chatillon le Duc en Besançon op liggen, is in de nevels gehuld. Het voelt ook als hele lichte motregen. De laatste km zijn niet de meeste interessante, omdat we Besançon inlopen. Dat is altijd jammer van een grote stad: die buitenwijken. Als ik echter in de Citadelle ben en de stad kan overzien, valt het nog erg mee waar we doorheen zijn gelopen. Ik kijk op veel hoge gebouwen en die hebben we niet gezien.
Eerst maar eens naar de VVV. Hier wil ik in een echt klooster slapen, maar ik wil wel graag nog wat info hebben. De VVV-meneer is enorm vriendelijk en behulpzaam. Eén klooster is te ver weg; de tweede wordt gerenoveerd en de derde kent hij niet. Maar hij belt er wel even heen. Hij wordt drie keer doorverwezen en moet dus ook drie keer zijn verhaal doen. De nonnen lijken bejaard te zijn, want hij moet hard praten en elke keer opnieuw beginnen, anders verstaan of begrijpen ze hem niet. Nee, overnachten kan niet. Daar moet ik katholiek voor zijn, en waarschijnlijk non. Hij heeft duidelijk gezegd dat ik pelgrim ben, maar het mag niet baten. Hij belt voor de zekerheid het renoverende klooster ook nog even, maar daar kan ik ook niet terecht. En dus gaat het over. Dan maar op zoek naar een hotel. De jeugdherberg ligt namelijk helemaal uit het centrum en dat vind ik geen optie. Het is weer een beetje boven mijn budget, maar goed. Het is schoon en ze zijn vriendelijk. Volgende keer weer goedkoper. H en K hebben een duurder hotel uitgezocht. Voor de laatste nacht willen ze wat luxer slapen. En zo gaan we ieder zijns weegs om voor vanavond voor het eten nog een keer af te spreken.
Ik zoek eerst de accommodatie adressen in Etalans op. Dat wil ik wel geregeld hebben voor morgen. Ik loop 29 km en als ik door moet lopen, dan worden het er 34. De auberge bestaat niet meer (het gaat wel lekker zeg) en het hotel neemt niet op. Het is echter zondag en dan zijn de kleine hotels vaak dicht, heb ik gemerkt. Morgen het hotel maar vragen om nog een keer te bellen. De VVV-meneer kijkt nog of er wat anders in de buurt is, maar nee.
Dan maar de stad verkennen. Loop wat rond en ga naar de kathedraal. Er zijn een paar aardige dingen, maar verder niet heel bijzonder. En omdat ik dan toch in de buurt ben, loop ik ook nog even omhoog naar de citadel. Koop wat kaartjes, en ga weer terug. Op een terras even schrijven en dan in het hotel computeren. En om 19.00 uur richting VVV. We gaan bij een pizzeria eten. Voor mij voorlopig geen pizza meer, maar een of andere pasta hebben ze gelukkig ook. En zo 'vieren' we de laatste avond samen. Hans en Kerstin gaan morgen Besançon bekijken en gaan om 17.00 uur met de trein naar huis. Een paar uur later zijn ze dan al thuis. En morgen loop ik sinds dagen weer in mijn eentje verder. Het is raar om weer afscheid te moeten nemen. Ze kwamen voor mij op precies het goede moment aan. Na een paar rotdagen had ik even aanspraak, hoefde ik me geen zorgen te maken over de route, werd er een beetje voor me gezorgd en kon ik ook wat minder ver lopen. En ik sprak Frans en heb hun daar weer mee geholpen. Volgend jaar lopen zij verder, als ik al lang en breed aangekomen ben en andere plannen heb gemaakt. ik zal ze op de hoogte houden. Kerstin und Hans-Jürgen nogmals vielen Dank!
En dan nog even dit.
- Eugène: dat is een van de redenen waarom in je eentje lopen op zijn tijd echt leuker is dan lopen met anderen.
- Had gehoopt dat Nederland een beetje tot inkeer was gekomen. Hoe kan je een dergelijke man met geblondeerd haar serieus nemen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten