Vrijdag 11 juni 2010
Vanaf Canterbury: 735 km
Tot Rome: 1351 km
Het heeft vannacht hevig geregend en geonweerd. Ik heb erg onrustig geslapen, maar er is verder niets gebeurd. Op de televisie had ik enorme schade door de hagel gezien. En gelukkig is het 's morgens droog. Het is vochtig en warm, maar verder niets aan de hand. Wat mij betreft vertrekken we te laat. Maar ja, Ted is thuis en die vindt het wel gezellig. Ted is Schot en speelt doedelzak. Charlotte is Duits, maar spreekt ook vloeiend Frans en geeft les op een basisschool. Ik heb haar niet gezien, maar ze heeft haar hele levensverhaal aan Kerstin uit de doeken gedaan. En die heeft dat weer uitgebreid aan ons verteld. We hebben overigens geluk dat we hier kunnen slapen, want de B&B blijkt inderdaad verkocht te zijn. En de nieuwe eigenaars hebben alle kamers voor zichzelf nodig, Ted en Charlotte hebben een boot gekocht en gaan daar op wonen. Ach ja.
Ik krijg voor het eerst een ei bij het ontbijt. Met behulp van een of ander apparaatje, een Duitse uitvinding, zou je op een eenvoudige manier de kop eraf moeten kunnen 'slaan'. Ted zegt nog dat het niet altijd werkt. Maar door een wat onduidelijke uitleg ben ik iets te enthousiast en werkt het inderdaad niet: mijn hele ei is aan diggelen. Dat had hij nog nooit eerder meegemaakt. Als het niet werkt, gebeurt er helemaal niets, maar het hele ei stuk? Nee. Gelukkig dat het niet zacht gekookt is, want dan was het een erge smeerboel geworden. Ik krijg weer pelgrimskorting, en dat scheelt toch weer een slok op een borrel. En zo gaan we dus pas om 10 uur weg. De route is niet echt heel bijzonder. We gaan een stukje door het bos, maar dat pad is door de regen vrij onbegaanbaar en met behulp van de Blackberry blijven we op de weg lopen. En dat is ook de route die ik zelf zou lopen. Ik merk dat iedereen andere 'gewoontes' heeft. Willen H en K graag de slaapplaats ruim van tevoren geregeld hebben, en vind ik dat één dag van tevoren prima. Wil ik juist meer zekerheid over de route hebben. Ik wil graag het precieze aantal km weten, zodat ik weet hoe laat ik weg moet als ik niet te laat wil aankomen. Ik kom bij voorkeur om een uur of drie aan, en bij een lang traject om 16.00 uur. En ik vertrek dan dus ook liever vroeg, ook als ik niet zo ver hoef.
Hoe fijn het ook was om samen te lopen. Het wordt dus weer tijd om afscheid van elkaar te nemen. Ik loop nog door tot Besançon en dan ga ik er weer tegenaan. En dat betekent dus meer km lopen en vroeger vertrekken.
Vandaag slapen we in een gîte. Kreeg ik aan de telefoon het idee dat monsieur Coutout een oude man is, blijkt het iemand van in de 30 te zijn. Tsja. Ook hier weer het eten in de koelkast. Ik slaap in een driepersoonskamer, en H en K in een eigen kamer. Het is eenvoudig, maar schoon. En dus prima.
Als we in een café nog even wat gaan drinken, komen er drie St. Jacques pelgrims aanlopen. Zij slapen ook bij monsieur Coutout (klinkt als een spannende Agatha Christie trouwens). En later komt er zelfs nog één bij, met een taxi. Beetje raar, maar goed. Ook hij loopt (of gaat met de auto) naar Santiago. Hier komen beide routes weer samen. Wij gaan richting Besançon. Als je naar Santiago loopt kun je via Vezelay of via Le Puy. Beide mogelijkheden zijn aangegeven. De Via Francigena daarentegen staat vooralsnog nergens aangegeven. Maar Laurent Coutout wil daar verandering in aanbrengen. Bij de VVV krijgen we in ieder geval een kopie van de route tot Cussey sur l'Ognon. Daar hebben ze in ieder geval wel van de VF gehoord.
Hans kookt. Kerstin en ik doen de afwas. Beetje muziek luisteren, GPS track downloaden, foto's op laptop zetten, dagboek schrijven en dan is het weer tijd om te gaan slapen.
En dan nog even dit.
- Ergens bij het tellen van het aantal km is er iets fout gegaan. Zoals ik al eerder zei kan ik niet meer zo goed optellen en aftrekken. Het is gebeurd de dag nadat ik ziek ben geworden. De getallen van vandaag kloppen weer.
- Hanneke: de pauze bestond uit pelgrimseten, namelijk water met een mueslireep (in plaats van koffie met appeltaart), maar niet minder gefeliciteerd met deze mijlpaal.
- Simone: gefeliciteerd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten