Dag 9: Thérouanne - Amettes (19 km)

Woensdag 12 mei 2010
Vanaf Canterbury: 148 km
Tot Rome: 1937 km

Hiep hiep hoera! Vandaag is Heleen jarig. Helaas heb ik geen cadeautje. Heb alle dagen gezocht naar een winkel die èn open is, èn iets leuks verkoopt, èn dat niet te zwaar is. Is totaal niet gelukt. Bij het eerste criterium ging het al fout. En dus houden we het vandaag bij lekker eten (alsof ik dat niet elke dag doe).
Eerst hebben we afscheid genomen van Patricia, de B&B mevrouw. Ze werd helemaal blij van een praatje en dus kwamen we maar moeilijk weg. Twee zoenen tot afscheid en op naar de burgemeester. Hij was er niet, maar het meisje van gisteren wel en de stempel is gehaald. Even vragen naar accommodatie in Amettes en we zijn weer een half uur verder. Kortom: een uur later dan de bedoeling gaan we 'beponchoot' richting Amettes. Zwaar balen dat het regent, maart goed. De eerste paar km liepen zwaar: de rugzak zat niet goed, schouders deden pijn en de voeten waren moe. In dit tempo zouden we geen 19 km halen, maar na twee keer een stopje in de vrije natuur en een stop in een café liep het als een trein. Het café was ook een belevenis. twee oude mannen zitten er al aan de zuip en als wij aan een onschuldig kopje koffie en thee zitten, komen er drie kinderen met hun mama en hun opa(?) binnen. De kinderen lopen naar ons toe, zeggen bonjour en geven ons weer twee zoenen. Mama en opa geven ons overigens gewoon een hand. We werden er verlegen van. Wie zijn dit en waarom kussen ze ons? Is dit doorgeschoten beleefdheid? Is dit cultuur, is dit een vergissing, of weten ze gewoon dat Heleen jarig is? Twee van de drie kinderen hadden overigens een wat onnozel voorkomen (inteelt?). Toen wij weer weggingen, hebben we alleen onze hand opgestoken en bonjour gezegd.
De regen hield redelijk snel op en de zon scheen zelfs af en toe. In de zon, uit de wind hebben we dan ook heerlijk geluncht met een vers stokbroodje, rucola en Morbier. Alleen het glaasje wijn ontbrak maar.
In Auchy-au Bois (dat klinkt zo mooi) hebben we nog een keer wat gedronken in een vaag café. Toen Helen vertelde dat we naar Rome lopen, na zijn vraag: waar gaan jullie naar toe, wees hij met zijn wijsvinger naar zijn hoofd. Ach ja.
Na in Amettes een rondje om de kerk te hebben gelopen, hebben we de B&B gevonden. We zitten in een oude boerderij met zulke lager deurposten dat je je hoofd stoot. Opa en oma wonen er blijkbaar ook nog; opa heeft nog enkele tanden, oma slaapt naast ons, een van de zonen is autistisch (klinische blik Everdiene), andere zoon heeft prima geholpen met internet. Hier kunnen we duiven konijnen, eieren, rabarberjam en nog zo wat van deze landelijke producten kopen dan wel eten. We kijken nu al uit naar het ontbijt.
Zo gaan we nog even wat foto's maken van Joseph Benoît Labre, de plaatselijke pelgrim die ongeveer alle heilige oorden te voet heeft bezocht (je kunt ook overdrijven), de gehele kruisgang, een of ander beeld bij de kerk (moeten we nog achterhalen wie of wat dat is) en dan gaan we aan de zuip.

En dan nog even dit.
- Als je een berichtje plaatst, moet ik daar toestemming voor geven en dan wordt hij gepubliceerd. Het kan dus even duren voordat je je eigen bericht terug stuurt. Ik censureer af en toe ook wel eens, ter bescherming van jullie.
- De foto's lukken nog niet erg. Voordat ik in Rome ben, hebben jullie er vast een paar gezien, maar dat duurt even.
- Annette en Bert: willen jullie ook de schoenenonderhoud spullen meenemen? Die zitten in een plastic tas bij de wasmand (een spuitbus en een depper).