Dinsdag 11 mei 2010
Vanaf Canterbury: 129 km
Tot Rome: 1956 km
We hebben een lekkere verwarmde kamer, maar de badkamer is net Siberië. Totdat Heleen ontdekt dat daar ook een verwarming in zit. Heleen ligt nog in bed en wijst me het knopje. Heel handig, want als ik ga douchen begint het een beetje op temperatuur te komen en op het moment dat het echt lekker warm is, ben ik al lang klaar en komt Heleen haar bed uit. Het blijkt overigens dat de badkamer vroeger het konijnenhok is geweest. Verder prima geslapen. Heb ik gisteren de hele wereld erbij gehaald in mijn dromen. Vannacht is Heleen druk bezig geweest met collega's en leerkrachten.
Na het ontbijt met zelf gemaakte rabarberjam gaan we om een uur of negen op pad. We beginnen de dag met zon. En wat is dat lekker na een paar gure dagen met alleen maar harde wind en donkere luchten. Het geel van de koolzaad en de brem krijgen een gouden kleur. En ook al heb ik me prima vermaakt in mijn eentje, ik vind het ook wel erg leuk om met Heleen te lopen.
In Wisques is geen bakker zoals we gehoopt hadden en we lopen door naar Wizernes. Tussen Wisques en Wizernes heb ik 100 km gelopen (in werkelijkheid heb ik die door het verkeerd lopen al lang gehad natuurlijk). En dat vieren we even met zoenen en een foto van het moment en de place suprême. In Wizernes vinden we een topbakker waar we meteen lekkere dingen kopen. In het Johnny Halliday café eten we bij een kopje thee stiekem de éclair al op.
Het eigenlijke plan was om in Inghem te stoppen, maar dat was een plaats van niks, zodat we besloten door te lopen naar Thérouanne, een iets grotere plaats. Bij de VVV vragen we naar accommodatie. Een meneer helpt ons, belt een B&B, en spreekt in op het antwoordapparaat. In de VVV is ook een historisch museum en hij leidt ons meteen rond. Er zijn drie 'zalen': een Gallo-Romaanse, een Middeleeuwse en een kastelenzaal. Megagroot natuurlijk, waar je in drie stappen doorheen bent. De man blijkt de burgemeester zelf te zijn. We komen dan ook bijna niet meer van hem af. Hij moet even naar de kerk, maar komt zo weer terug. Wij gaan zitten wachten. Als hij echter weg is, komt de man van de B&B ons ophalen. We gaan mee en komen in een prachtige kamer in modern groen en roze, met een magnetron en internet. Prima. We lopen weer terug naar de VVV, want we moeten monsieur de maire nog gedag zeggen. Hij heeft echter nog iemand geregeld waar we kunnen slapen. Vast goedkoper, maar wij hebben onze spullen al bij de andere man liggen. Dat had de burgemeester niet begrepen, en teleurgesteld druipt de andere man weer af. Wij vinden het erg sneu, maar de burgmeester is iets te enthousiast geweest. Hij heeft de dag van zijn leven en vindt het geweldig dat we de Via Francigena lopen, en vertelt vol trots over Thérouanne. Het was ooit een Franse enclave in het keizerrijk van Karel V. We komen bijna niet van hem af. We krijgen een kaart als herinnering en we moeten nog naar de kerk. Daar lopen we naar toe, en wie duikt er ineens op: de burgemeester. Hij vertelt nog het een en ander en gaat dan echt weg. Wij gaan naar de supermarkt, kopen allerlei lekkere dingen voor vanavond in de magnetron (er is alleen een brasserie om iets te eten en die is dicht), en kijken er helemaal naar uit om lekker warm op onze kamer te kunnen zitten.
Ik probeer internetverbinding te maken, maar dat lukt helaas niet. Krijg wel de laptop van Alain mee. Werk mijn weblog bij en het aantal gelopen en nog te lopen km en kom er achter dat rekenen niet mijn sterkste kant is. Ik heb de 100 km al lang en breed gehad. Nou ja, het idee was leuk.
En dan nog even dit.
- René: elke keer als je het leest, wordt het mooier. Ik moet toegeven dat Rutger toch leuke dingen heeft geschreven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten