Donderdag 6 mei 2010
Vanaf Canterbury: 47 km
Tot Rome: 2036 km
We ontbijten meteen om 7.30 uur. Werken dat in 20 minuten naar binnen om op tijd bij de boot te kunnen zijn. Deze gaat pas om 9.15 uur, maar we moeten er nog naar toe lopen, inchecken en dan nog met een bus naar de boot. We zijn keurig op tijd. Prima overtocht naar Calais. Ik lees in mijn boekje dat Sigeric (de bisschop van deze pelgrimstocht zeg maar) niet naar Calais is over gegaan, maar naar Strouanne. Dat ligt dicht bij Wissant en een stukje zuidelijker. En hij ging natuurlijk met een zeilboot en ik met een hypermodern schip. De haven van zowel Dover als Calais zijn grote bedrijven, waar verkeer af en aan rijdt. Dit is wel wat anders dan 1000 jaar geleden. Nou ja, ik ben sowieso een moderne pelgrim. Als ik naar de elektronische apparatuur kijk die ik meesjouw, dan vraag je je toch af: hoezo, back to basic? Wat is hier basic aan? Op mijn buik hangt mijn digitale spiegelreflex camera. En in mijn tas zitten een e-reader (is echt een uitvinding voor de grammenjager en leest prima, maar ik mis de geur en het doorbladeren van een echt boek), een mobiele telefoon, een mini laptop en een GPS apparaat (i Got U geheten). Dit ding doe je aan, hij maakt contact met een satelliet, jij gaat lopen en hij onthoudt de hele route. Je opent hem in Google Maps, koppelt er de foto’s aan die je onderweg gemaakt hebt en je weet waneer je welke foto gemaakt hebt. Echt fantastisch. Ik heb echter internet nodig om alle info te kunnen downloaden. Ik zal later proberen een koppeling met mijn weblog te maken, zodat jullie de route kunnen zien (inclusief de fout gelopen stukken) en de foto’s die erbij horen. Ik vind het echt een geweldig dingetje. En dan natuurlijk de snoeren en opladers die hiervoor nodig zijn: een oplader voor de telefoon, een accu voor mijn mini laptop, een USB stekker voor de i Got U, een USB stekker voor de e-reader, een USB stekker voor het fototoestel, een wereldstekker, een memory stick, en een aantal geheugenkaartjes. Alleen dit alles is al bijna 3 kg. En dat op een gewicht van totaal 11 kg betekent dus iets minder schone sokken mee. En dat ga je na een tijdje ruiken. Maar ja, daar krijg je dan weer een heleboel andere leuke dingen voor terug.
In Frankrijk aangekomen is het overschakelen van het Engels naar het Frans. Mijn routeboekje is in het Engels en ik moet Frans spreken. De vraag in het Frans of wij met Trafalgar (dat is een reisorganisatie) reizen, begrijp ik in eerste instantie dan ook helemaal niet. Het is niet Trufelgur (met de klemtoon op de e), maar Traafaalgaar (met de klemtoon op de laatste a). Ach ja. Maar de croissants en chocoladebroodjes bij de bakker bestellen gaat dan ineens weer heel makkelijk.
De wind is vandaag nog harder en dat maakt het nog kouder. De zon schijnt gelukkig ook af en toe. We lopen een deel langs de kust. Lekker door het mulle zand. Dat maakt de 15 km die we vandaag doen wel erg zwaar. Maar je ruikt en hoort de zee, en je hoort de meeuwen. En bij Blériot ruik je de goedkope patat en frituurlucht. Ook die hoort bij de kust. Niet alleen beelden, ook geuren en geluiden maken er een mooi geheel van.
Vòòr Escalles lopen we nog een stuk fout. We balen allebei, omdat de weg stijgt en we niet zeker weten of we goed uitkomen. De wind wordt nog harder, mijn handen vriezen ervan af, en we kunnen elkaar moeilijk verstaan door de wind. Maar gelukkig: daar is het teken van de Via Francigena weer. De energie komt snel terug en we hobbelen weer naar beneden naar Escalles, het eindpunt voor vandaag. Het hotel is snel gevonden. We vallen op het bed neer, en dommelen weg.
En dan nog even dit.
- Angelina: wat een waarheid. Ik geniet van elke seconde.
- Fred: helaas heb ik in Calais Rodin gemist. We zijn het centrum niet in geweest. Ik vind je geschiedenislessen overigens top!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten