Woensdag 5 mei 2010
Vanaf Canterbury: 32,3 km
Tot Rome: 2050,7 km
Stukken beter geslapen dan de vorige nacht. Geen glasophaaldienst ‘s morgens vroeg, geen gepraat van buurmannen, maar rust.
Shepherdswell is een gehucht waar je niet kunt pinnen, maar waar je in de plaatselijke supermarkt cash back zou moeten kunnen krijgen. En dat is precies goed geformuleerd: zou moeten kunnen. En het kan dus niet. We hebben het met een Visa Card, Master Card en een gewone bankpas geprobeerd, maar nee hoor. En dus kunnen we de B&B niet betalen. We voelen ons erg bezwaard. Eh, we willen wel de kamers schoonmaken, of de afwas doen. Gelukkig hoeft dat niet. We kunnen het bedrag later overmaken. En zo gaan we na het nuttigen van een echt Engels ontbijt door mijn vader (burp) en een iets minder Engels ontbijt door mij op pad. Ik heb nog steeds spierpijn in mijn nek, maar ook dat gaat beter. Niet zeuren: rugzak op en lopen. We lopen nog langs de kerk en gaan er zelfs in, want ik heb wel een stempeltje van Canterbury, maar ik wil er eigenlijk ook een uit Shepherdswell. Maar helaas: er is niemand te bekennen. Dan in Dover maar weer. En dus lopen we richting Dover: door open veld, langs bomen, door mooi heuvelachtig Engels landschap. Uiteindelijk komt de zon af en toe door en als het pad licht stijgt wordt het gewoon warm. En ik doe nog wat natuurkennis op. We zien en horen leeuweriken. En met mijn beperkte kennis van het niveau likmevestje wist ik dat natuurlijk niet. Je privé gids hebben is dan wel handig. Ook horen we twee spechten, maar die zien we niet. Dat geluid herkende ik overigens zelf dan nog net wel. Na nog een keertje fout gelopen te zijn, komen we in Dover aan. Het kasteel is van ver op de heuvel te zien. Het is een echt Engels kasteel met ronde torens en kantelen. We gaan op zoek naar de B&B. En hier ook weer van die aardige mensen. We krijgen een kop thee, en uitleg over waar we goed kunnen eten, en hoe laat en wat we willen voor het ontbijt morgen. En zo gaan we na de kop thee eerst naar de VVV. Ik moet tocht ergens een kerk vinden voor mijn stempeltje. De mevrouw van de VVV wil me wel een stempel geven. Ook goed. Ik haal later wel stempels in de kerk. Yes, en zo heb ik er al twee. We kopen al vast een kaartje voor de boot. De prijzen zijn sinds de vulkaan ietwat gestegen. Heel handig van P&O natuurlijk, maar balen voor ons.
‘s Avonds eten we bij de Indiër. Wat is dat toch lekker.
En dan nog even dit.
- Mathieu: ik heb de vrijheid gevierd (heel belangrijk, zeker als je hoort dat er weer van die debielen op de wereld rondlopen), gelachen (van oor tot oor bij het zien van zoveel moois), gezongen (de hele dag het lied van Brigitte Kaandorp over koeien na het zien van veel koeien met even zoveel kalfjes), gewandeld (de hele dag) en ontmoet (op vakantie zijn Engelsen zo ontzettend vriendelijk en behulpzaam: top!).
- Fred: ik ken het portret van Hendrik VIII van Holbein. Hmm, dat was toch ook niet echt iemand om een beschuitje mee te eten. Wat een dikke vadsige man. Misschien in zijn tijd erg aantrekkelijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten