Maandag 10 mei 2010
Vanaf Canterbury: 107 km
Tot Rome: 1978 km
Beetje beroerd geslapen. Eerst had ik het veel te warm, daarna weer te koud. En ik ben met werkelijk iedereen bezig geweest: vrienden, collega's. Ik kan me zelfs herinneren dat ik in mijn slaap heb willen schreeuwen, maar dat dat niet lukte. Hm, moet zeker veel verwerken van gisteren.
En dan komt het ineens goed uit dat ik de cacaopoeder heb meegenomen. Twijfelde gisteren nog even, omdat ik geen idee had hoe ik aan warm water zou kunnen komen, maar dat is meteen vandaag. Ik heb namelijk een keukentje in mijn chalet. Met een stuk overgebleven baguette, de Nutella, de kaas en de warme chocolademelk heb ik een heerlijk ontbijt. En zo ga ik weer op weg. Eerst in het centrum brood, water, chocola en beleg kopen, en dan op stap. Het teken van de Via Francigena wijst een andere kant op dan de aanwijzingen van mijn boekje, maar ik volg het boekje. En op één punt na, loop ik verder de hele weg goed. Dat geeft de burger weer moed. In Acquin zoek ik de B&B. Er is niemand thuis, probeer de andere B&B ook nog, maar daar is ook niemand thuis, en ga weer terug naar de eerste. Mevrouw is inmiddels aangekomen en ze heeft een kamer vrij. Het is in een oude boerderij. Ik vind al weer helemaal prachtig. Het is een kamer in gezellig blauw en wit en oude gekleurde vloertegels. Krijg een kop thee, en wacht dan op Heleen. En die komt op de geschatte tijd. Ze is met Eurolines naar Lille gegaan, heeft daar de trein naar Saint-Omer genomen en toen een taxi naar Acquin. Ontmoeten en afscheid nemen krijgen tijdens deze toch een andere betekenis. Mevrouw maakt een omelet met kaas, zelfgemaakte patat en sla uit eigen tuin en wij hebben er een heerlijke maaltijd aan.
En dan nog even dit.
- Irene: mooie olifanten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten