ZATERDAG 9 AUGUSTUS 2014

Bracciano

Vandaag maar weer een vrij rustige dag. Eerst naar het kasteel om te vragen hoe laat er een Engelse rondleiding is. Die blijkt om 11.30 uur te zijn. Dat betekent dat ik nog 1,5 uur moet besteden. Het Museo Civico gaat om 10.00 uur open. Kan ik daar in 1,5 uur doorheen, of moet ik dan sjezen? Nou ja, ik gok het maar op. Er blijken vijf zalen te zijn. En dat wat ik aanzag voor één zaal, waren zo ongeveer de vijf zalen. Kortom, in een half uur sta ik weer buiten. Best een aardig museumpje met wat aardige dingen, maar een beetje klein. Het mag nauwelijks de naam ‘museum’ hebben, vind ik. Daardoor heb ik nog steeds tijd over.

Dante

Apollo di Vicarello

Venus en Adonis (Cristoforo Stati 1556-1619)

Bij het gemeentehuis dan maar op een bankje nog even zitten lezen. Echt lang houd ik dat niet vol, want die bank zit voor geen ene meter. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik daar op moet zitten. De drie Italianen naast me lijken daar overigens geen enkele moeilijkheid mee te hebben.

Rot bankjes, maar mooi zicht

En dan is het eindelijk tijd om te gaan. Het kasteel blijkt nog steeds in bezit te zijn van de familie Oldescalchi. Het is echt een megagroot indrukwekkend kasteel, waarvan we waarschijnlijk maar de helft mogen zien. Ik weet niet of de familie er ook nog woont. Grote slaapkamers, wapenzalen en een enorme keuken. Allemaal met prachtige plafonds. De gids gaat er mijns inziens iets te snel doorheen. Ik krijg nauwelijks kans om alles goed te bekijken. En na drie kwartier sta ik weer buiten. Het is een mooi kasteel. Zeer geschikt voor films volgens mij, Het is nog in goede staat en het ziet eruit zoals je je een kasteel voorstelt. Leuk.

Plafond



Caesar

Sala dei Cesari

Gotische zaal

Strategisch

Keuken

‘s Middags lees ik wat en ga dan eindelijk een keer in het meer zwemmen. Ik loop al twee weken met een opblaasrookworst van de Hema te sjouwen. Die kan ik niet ongebruikt weer mee terug naar huis nemen. En dus daal ik af naar het meer, zoek een wat rustiger plekje uit om mijn kleedje uit te kunnen leggen. Dat kleedje is overigens meer een doek. Doet dienst als van alles nog wat: om je te bedekken als je een kerk in gaat, als sloop in ostello’s waar geen beddengoed is, als kleedje om op te gaan zitten als je gaat zwemmen en oh ja, als handdoek na het zwemmen, want die ben ik vergeten mee te nemen realiseer ik me ineens. Het water is ijskoud, maar als je maar rondjes blijft zwemmen, is het erg lekker. Na 1,5 uur weer terug. Eerst douchen en daarna een aperitief halen dat dienst moet doen als mijn diner. Met een ijsje als toetje lukt dat aardig.