WOENSDAG 6 AUGUSTUS 2014

Ferentillo - Bracciano

‘s morgens bus en trein: 169,4 km (onderweg: 5 uur en 55 minuten)

‘s middags lopen: 1,2 km

Om 7.30 uur ontbijt. De Duitsers zitten er al. Zij vertrekken vroeg, omdat ze een ‘bergetappe’ voor de boeg hebben. Er is geen thee, en alleen koffie, en dus drink ik het vieze ACE-sapje. Vast heel gezond, maar niet echt lekker met sinaasappel en wortel; ik vind het geen combinatie.

Mijn knie de volgende dag

Of ik de albergo voor ze wil bellen om een kamer te reserveren. Ze hebben niet gereageerd op de mail. Natuurlijk wil ik dat. En in mijn beste Italiaans zorg ik ervoor dat ze vanavond kunnen slapen. Op de valreep wordt nog even gevraagd wat voor werk ik doe. Ze hebben het er vast met elkaar over gehad en er allerlei ideeën over. Wie zou gelijk hebben? Mijn baan is echter zo specifiek, dat zullen ze nooit raden.

Ferentillo

Betalen, stempel halen, afscheid nemen van de Duitsers en naar de bushalte. En de edicola heeft ook geen buskaartjes. Nee, vanmiddag weer. Je kunt wel naar de pizzeria lopen. Ja, dat is zo’n tien minuten lopen en dan komt mijn bus ook ongeveer. Ik gok het niet en koop wel een kaartje in de bus. Daar betaal ik het dubbele, maar goed. Ik mag nog blij zijn dat de chauffeur überhaupt kaartjes heeft. Dat is natuurlijk ook niet altijd het geval.

Ferentillo

 

Ik, wachten op de bus

Ik zeg er wat van tegen de buschauffeur. De mevrouw die al in de bus zit, moet er om lachen; ze herkent het helemaal. De chauffeur knikt alleen maar en wordt er niet warm of koud van. Uiteindelijk denk ik ook dat dat de enige juiste reactie is, want je er erover opwinden heeft geen enkele zin, maar het is toch ongelooflijk dat dit systeem zich handhaaft. Het is net als met de postzegels. Soms heeft de Tabacchi ze wel en soms niet. En dat er in een heel dorp dagenlang geen buskaartjes of postzegels te koop zijn, tsja, dat is dan jammer. Zo kun je toch geen bedrijf runnen, zou je zeggen. Nou ja, dit is Italië.

In Terni moet ik verder met de trein. En dat is net zo’n gezeur. Echt, de NS is er heilig bij. Op internet heb ik drie mogelijkheden gevonden. Ik heb het ruim genomen, want je weet nooit of de bus of trein vertraging heeft. Sterker nog: je weet dat hij altijd vertraging heeft, maar je weet niet hoeveel. Een overstaptijd van 30 minuten vinden we in NL belachelijk lang; hier moet je maar hopen dat dat niet te kort is.
En in die treintijden zit overigens geen enkele logica. Je kunt niet zeggen dat de trein altijd ‘7 over heel’ gaat. Daar begrijp ik dus geen hout van. Hoe ingewikkeld kun je een dienstregeling maken? Vooral omdat er nogal wat treinen op elkaar afgestemd moeten worden, omdat er veelal maar enkelspoor is en de treinen op stations elkaar moeten passeren. Hoe makkelijk zou het zijn als je één keer uitgevogeld hebt hoe lang de trein over bepaalde trajecten doet en je weet hoe laat de trein waar moet zijn, omdat drie uur later (treinen rijden natuurlijk niet elk half uur) gewoon te herhalen. Maar nee, zo werkt dat niet. Dat kan misschien ook niet, want niet elke trein doet er even lang over. En dan bedoel ik niet dat de stoptrein er langer over doet dan de sneltrein. Precies dezelfde trein, die op alle zelfde stations stopt, kan er ‘s morgens veel langer over doen dan ‘s middags bijvoorbeeld. Ook dat begrijp ik niet.
En dan tot slot. Snelle treinen zijn duurder dan langzame treinen. Snel wil alleen niet altijd zeggen echt snel. Zeker als je meerdere treinen hebt, kun je soms beter een langzame trein nemen, omdat die sneller is en zeker goedkoper.
Goed, terug naar mijn trein vanaf Terni naar Bracciano. De bus is op tijd, ik kom volgens dienstregeling om 9.10 uur aan. Ik had uitgezocht dat ik 9.51 uur, 10.25 uur of om 11.23 uur met de trein kan. En nu kan ik de eerste trein van 9.51 uur hebben; dat is dus 40 minuten wachten. Dat is ruim, en dat is fijn, want soms sta je een half uur in de rij om een treinkaartje te kopen. Niet omdat die rij tot aan buiten staat, maar omdat iedereen hele ingewikkelde kaartjes nodig heeft. Bij het loket vraag ik om een enkele reis naar Bracciano. De mevrouw tikt Bracciano in haar computer en de eerstvolgende mogelijkheid blijkt om 12.35 uur te zijn. Eh, dat klopt volgens mij niet. Ik heb er een om 9.51 uur. ‘Nee hoor, dat kan niet.’ Ik leg uit dat de trein naar Roma Termini om 9.51 uur gaat, dat ik dan moet overstappen naar Ostiense en dat ik dan 11.03 de trein vanaf Ostiense naar Bracciano heb. Ze haalt haar schouders op. Als jij dat dan zo graag wilt. En ik krijg een kaartje Terni - Roma Termini voor 17 euro (42 minuten treinen) en een kaartje Roma Ostiense - Bracciano voor 3 euro (1 uur en 26 minuten treinen). En je moet maar kijken hoe je van termini naar Ostiense komt. Een beetje verbluft betaal ik. Wat is dit voor raars? Ik ga naar de automaat en kijk het allemaal nog eens na. Ook die geeft inderdaad als eerste mogelijkheid die trein van 12.35 uur aan. Alleen die trein is wel een stuk goedkoper. Waarom zou ik in zo’n achterlijk dure trein gaan zitten, als ik de tijd aan mezelf heb? Ik ga gewoon weer opnieuw in de rij staan om mijn kaartje te ruilen. Ik wil niet die dure van 9.51 uur. Ik wil met die van 10.25 uur. De mevrouw vindt me lastig. ’U heeft zelf gezegd dat u de trein van 9.51 uur wil.’ ‘Ja, dat klopt, maar toen wist ik nog niet dat dat zo belachelijk duur was.’ En ik wissel het kaartje in voor die van een half uur later, die er 50 minuten overdoet (dat is maar 8 minuten langer), maar wel 10 euro goedkoper is.
Ik heb echter nog steeds een kaartje tot Roma Termini en een kaartje vanaf Roma Ostiense. Hoe kom ik van Termini naar Ostiense? Ik zie dat er ook een metro gaat. Misschien is dat wel net zo handig. Hoewel ik op internet gewoon een trein gevonden heb. Gelukkig komt de conducteur langs. Maar even vragen. Nee, je moet er niet bij Roma Termini uit, maar bij Roma Tiburtina, en dan overstappen op die naar Roma Ostiense. En kan dat dan op dit kaartje? Ik krijg het idee dat dat officieel niet kan, maar hij zegt dat dat wel moet lukken. Hoe ingewikkeld kun je het maken? De conducteur zegt weer iets anders dan internet, en die zegt weer wat anders dan het automaat en het loket. Ik doe maar wat hij gezegd heeft. Het is echter nog een hele toer om het goede perron te vinden, omdat er op het hele station geen ‘gele vertrekstaten’ te vinden zijn. Alleen een groot bord met alle vertrekkende treinen tussen nu en twee uur. Maar ja, ik weet niet wat het eindstation van mijn trein is. En de tussenstations komen zo langzaam voorbij, dat je daar niet op kunt wachten. Ik ren nog wat heen en weer en ineens zie ik het. Als ik flink doorloop, moet ik die kunnen halen. Even navragen of deze trein daadwerkelijk in Ostiense stopt en dan als een speer instappen. Hè hè, dat is gelukt. In Ostiense weer overstappen en dan kom ik met slechts een kleine tien minuten vertraging in Bracciano aan.
Mijn appartement ligt echt middenin het Middeleeuwse centrum. Kruip-door-sluip-door op een klein pleintje. Piepklein, maar erg charmant en sfeervol.

Pleintje van mijn huisje (rechts)