Maandag 5 augustus 2013

Bolsena

Ik ben echt een held op sokken, maar vind mezelf ook wel weer stoer. Gisteravond wilde ik gaan douchen en toen zat er weer een grote spin in de badkamer. Zo’n grote, zwarte met harige poten op een witte muur. Brrr. Ik vond hem enorm eng. Eergisteren had ik namelijk ook al zo’n grote doodgemaakt. Toen bleek er nog een tweede te zitten die in de sponning van de deur verdween toen ik mijn schoen er tegenaan wilde zetten. Maar ook deze van vandaag heb ik gedood. Ik draai me echter nog niet om of er zit er nog een. Ook die heb ik trillend dood gedrukt met mijn grote wandelschoen. Die bleef aan mijn schoen hangen en kon ik in de wc gooien en doortrekken. Die ander was echter op de grond gevallen en moest ik nog oprapen. Getsie. Maar goed, ook die doorgespoeld. Ik nog eens overal goed gekeken. Nee, niks meer. Dat waren er al vier. Ik stap onder de douche en er blijkt een sprinkhaan te zitten. Oké, niet zo eng als de spinnen, maar bijna gillend ren ik de douche weer uit. Dan maar niet douchen. Snel een beetje poedelen bij de wastafel en mijn bed in. Bah, dit vind ik helemaal niets. In de hoek waar mijn bed staat zit ook nog een soort duizendpoot, voor zover ik dat kan zien. Die laat ik lekker zitten. Zal wel niets doen. Sta ik vanmorgen op, is tie weg. Eh, waarnaartoe? Eerst maar weer de badkamer inspecteren voordat ik naar de wc ga. Niets te zien, snel plassen. Ik moet echt mijn haar weer wassen, want dat ziet er gewoon niet uit, maar ja. Ik sta graag alleen onder de douche zonder allerlei ongedierte.

‘s Morgens doe ik een rondje Bolsena. Het blijft een prachtig Middeleeuws stadje met een mooi kasteel. De kerk die erbij staat is van de buitenkant wel mooi, maar binnen is het een draak van een kerk met oerlelijke schilderijen.

 

Meer van Bolsena



Kasteel

Kasteel en huizen

Huizen

 

Kasteeltorens

Lelijk van binnen, maar herkenningspunt van buiten

Ook de kerk van Santa Cristina in geweest. Die is dan wel weer heel mooi. Het zijn eigenlijk drie kerken ineen.

Santa Cristina

 

Kerk Santa Cristina

Er is ook een museum. Daar is een speciale tentoonstelling over Orvieto – Bolsena. En omdat ik dat traject een keer gelopen heb, vind ik het wel leuk om te gaan kijken. Ik begrijp het thema niet helemaal, maar de foto’s van de omgeving en de opgravingen die te zien zijn, zijn wel leuk. Er is ook een tentoonstelling van schilderijen. Waarschijnlijk van een plaatselijke held. Jemig de pemig, wat zijn die lelijk. Grote schilderijen van voornamelijk blote mannen. Het lijkt een beetje op het nummertjes schilderen van Ravensburger van vroeger. Geef mij dan maar de blote mannen van Michelangelo. Als ik wegga, krijg ik nog een heel informatiepakket mee, inclusief dvd. Ik blij dat ik niet meer wandel. Kan het nu gewoon in mijn rugzak stoppen.



Museum

Ik ga nu ook eens goed naar de waterbronnen kijken. Een paar weken geleden had Flavio al gezegd dat het water in Viterbo slecht en ongezond is en arsenicum bevat. Daar had ik echt nog nooit van gehoord, maar het zal wel; misschien begreep ik niet helemaal wat hij bedoelde. Nu heeft de appartementenmeneer ook al gezegd dat het water uit de kraan niet goed is, daarom staan er flessen water die ik kan gebruiken voor koffie. Dan kom je er ook achter dat je lekker en vies water hebt. En het water uit de flessen vind ik vies. Maar het is iets formeels, en met de EU en zo. Wat blijkt nou? Volgens de normen van de EU zit er te veel arsenicum en fluor in het water. De mensen drinken het hier al eeuwen, maar dat mag dus niet meer. Vrijwel elke fontein heeft nu dan ook een bordje hangen met dat het water ‘non potabile’ is, oftewel, niet om te drinken. Veel inwoners lurken er nog gewoon aan, maar goed. Er is een stadstap gemaakt, waarvan het water goedgekeurd is en het arsenicum en de fluor uitgehaald zijn.

Aan het eind van de middag een dik half uur in het meer gezwommen. Ik had ‘s morgens een leuk, rustig plekje gevonden wat om een uur of vier nog steeds rustig bleek te zijn. Het water was heerlijk. Een beetje lastig als pelgrim om nog eens lekker te gaan zonnen. Niet dat ik van zonnen houd; sterker nog, dat is totaal niet aan mij besteed. Maar je even met een boek laten opdrogen is best fijn. Maar ja, ik heb alleen twee hele kleine handdoekjes mee, waar je met moeite alleen maar op kunt zitten. En dus ben ik gewoon rondjes blijven zwemmen, heb daarna staand geprobeerd mijn zwemkleding te laten drogen. Daar had ik natuurlijk het geduld niet voor en heb mijn kleren gewoon over mijn natte spullen aangetrokken. Gevolg: je ziet er na een paar minuten uit alsof je in je broek gepiest hebt. Ach ja, snel naar huis. Niemand die me kent.

Terug in het appartement is iemand een opera aan het zingen. Ik denk dat de eigenaresse zangdocent is of zoiets. Ik vind het wel mooi. Ik ga er speciaal even voor buiten zitten. De hele familie is muzikaal. Na het eten speelt er iemand piano; ditmaal meer jazzy. Ook erg leuk.