woensdag 9 juni 2010

Dag 34: rustdag (ziek)

Zondag 6 juni 2010

Middenin de nacht word ik wakker. Ik ben misselijk. Onrustig dut ik wat. Ga nog even naar de wc. En als ik er net weer in lig, voel ik alles naar boven komen. Ik kan de wastafel net halen. Die is gelukkig wel op mijn kamer, in tegenstelling tot de wc en douche. Wat voel ik me beroerd. Weer terug in bed en niet meer bewegen. Ik dut weer wat in, totdat ik weer een golf voel opkomen. De laatste resten pizza komen er nog uit. Het zweet breekt me uit. Oh, wat voel ik me ellendig. De komende uren breng ik slapend en wakend door. Moet dan enorm nodig naar de wc. Nee hè, komt het er ook nog aan de andere kant uit. Nu ben ik echt helemaal leeg. Ik zet de wekker alvast uit, want lopen zit er morgen niet in. Ik heb het afwisselend koud en warm. En na een uur moet ik weer naar de wc. Nu is die echter bezet. Schiet op, anders wordt het een vieze boel hier. Gelukkig, net op tijd. En weer terug naar bed. Als het iets beter gaat, eerst dokter Liesbeth maar eens bellen. Ik denk dat ik een voedselvergiftiging heb, maar wil dat even zeker weten. Nu zorgen dat ik niet uitdroog. Ik voel me ellendig, zielig en alleen. Het is fijn even een stem van thuis te horen.
Ik hijs me dan toch eindelijk naar beneden. Ik moet ten slotte zeker weten dat ik nog een nacht kan blijven. En gelukkig kan dat. Ik weet niet hoe snel ik weer naar boven moet om op bed te gaan liggen. En met kleren en al kruip ik onder het dekbed. Ik slaap af en toe nog wat. En na een paar uur ga ik weer naar beneden voor een kopje thee. Het gaat iets beter en dus sms ik mijn ouders even, die natuurlijk direct terug bellen. Krijg dezelfde goede raad als die ik al van Liesbeth had gekregen. En ik blijf in bed liggen. Dat is eigenlijk het fijnst. Ik heb een televisie op mijn kamer en zie wat delen van de finale van Roland Garros. De tv is echter erg klein en hangt hoog en ver weg, waardoor ik de bal niet altijd zie en de setstanden niet kan lezen. Net op het moment van het matchpoint zit ik dan ook op de wc. Als ik terug kom en Nadal op het gravel zie liggen, begrijp ik dat hij gewonnen heeft. Helaas, einde gemist.
Ik kom de hele dag niet meer uit mijn bed en van mijn kamer.
Dan wordt het om 14.00 uur donker en begint om 14.20 uur het onweren en te regenen. De tijd had ik gisteren goed ingeschat. Ben blij dat ik gewon binnen ben. Ach ja, elk nadeel heeft zijn voordeel.
En als het 19.00 uur is stommel ik naar beneden om op advies van Liesbeth toch wat te gaan eten. Ik vraag om brood met wat kaas en jam. Ze kijkt me heel erg raar aan. 'Wat u wilt, mevrouw.' En ik krijg het. Maar de pizza lucht die er hangt, staat me zo tegen dat ik niet veel naar binnen krijg. Ik wil hier eigenlijk zo snel mogelijk weer weg. En na het opdrinken van de cola, verdwijn ik weer naar boven. Wat een waardeloze dag vandaag. Om even over achten lig ik al in bed en slaap ik ook.

En dan nog even dit.
- Anita: gefeliciteerd, zoals je kunt lezen voor mij vandaag geen taart, wijn en feestmuts.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten