Woensdag 2 juni 2010
Vanaf Canterbury: 587 km
Tot Rome: 1496 km
Mijn ogen waren iets te groot in de supermarkt gisteren. Het fruit lachte zo vriendelijk naar me dat ik de meloen, een grapefruit en de aardbeien niet heb kunnen laten liggen. Het is me alleen gelukt de aardbeien op te eten. En dus loop ik met een giga overgewicht aan fruit. En omdat ik de komende dagen door ontvolkt gebied loop en dus niet erg veel winkels zal tegenkomen, heb ik ook nog een overlevingspakket gekocht: chocola, mueslirepen, appel-perenmoes en een klein potje pindakaas. Daar had ik zo enorm veel zin in, dat ik Eefje gevraagd had dat mee te nemen. De kaas en jam komen soms mijn neus uit. Tsja, en als je dan ook nog niet ziet dat je een twee liter fles water koopt in plaats van de gebruikelijke 1,5 liter, tikken de kilo's natuurlijk wel aan. Maar ik hoef vandaag maar 14,5 km te lopen, dus dat moet lukken.
Elke dag zeggen ze dat het weer morgen beter weer wordt, en elke morgen is dat dus niet het geval. Het blijft dreigend met enkele keren in meer of mindere mate regen op een dag. Zo ook weer vandaag. Er is gelukkig geen wind meer, waardoor de temperatuur aangenamer is. In het begin loop ik weer door de champagnevelden; er wordt vandaag weer op het land gewerkt. Auto's rijden af en aan. Daarna loop ik grotendeels door bos. En daar kom ik werkelijk helemaal niemand tegen. Heb ik net een schone broek aan, loop ik weer door de dikke klei. Binnen de kortste keren zit mijn broek weer onder en zijn mijn schoenen minstens een kilo zwaarder door de klei die eraan blijft plakken. Maar als ik mijn verse stokbroodje met een nieuw kaasje (en pindakaas natuurlijk) op een boomstam opeet, gaat de zon schijnen. Daar word ik dan toch wel weer vrolijk van. En zo kom ik in Clairvaux aan. Hier staat de beroemde abdij van Bernard, stichter van de cisterciënzer orde. Dat is ook zo'n jaartal dat je vroeger moest leren. Ik wist het goede jaartal niet meer, maar kende nog wel Bernard van Clairvaux. Het blijkt 1115 te zijn. En hij ging er ook dood, in 1153. En omdat ik toch vroeg ben en dit toch wel bijzonder is, ga ik een rondleiding volgen. Ahum, het is meer 'aanwezig zijn' en 'meelopen', dan echt 'volgen'. Hij is in het Frans en de gids doet geen enkele moeite om het maar ook enigszins verstaanbaar voor me te maken. We zijn maar met z'n drieën, dus zo moeilijk zou dat toch niet zijn. Waarschijnlijk spreekt ze geen woord Engels, maar ze weet dat ik Nederlandse ben en slecht Frans spreek en twijfelde of ik de rondleiding wel moest doen. Zonder rondleiding kom je er echter niet in. Hoop dat ik als pelgrim nog korting krijg, maar ook dat niet. Het klooster is tegenwoordig in gebruik als gevangenis. Vandaar de verplichte rondleiding, maar ook moet je een identiteitsbewijs inleveren, moet je je telefoon uitzetten, is het verboden om foto's te maken, en moet ook mijn GPS apparaatje uit. En elke deur die we doorgaan moet met een sleutel geopend worden en gaat ook weer met een sleutel achter ons dicht. Ik vind het bizar. Een klooster dat nu gevangenis is. Het blijkt de enige manier te zijn om een beetje aan geld te komen voor de restauratie. Daar zijn ze deels mee bezig, maar er zijn ook delen die op instorten staan. Het is echt mega geweest (het was dan ook de grootste); het geheel is 3 km ommuurd. Het is bijna een dorp op zich. Maar echt veel is er van de oude abdij niet over. Je mag ook nergens naar toe: allemaal 'interdit, Ministère de Justice'. Ik vind het eigenlijk een beetje tegenvallen, maar goed. Het is toch wel aardig om te zien. En de vroegere gevangeniscel is echt een kippenhok. Wel leuk om ook daar wat van te zien. Meer info op http://www.abbayedeclairvaux.com.
En dan nog even dit.
- Papa: ik ga zeker proberen dat doel te bereiken. Tot nu toe geen enkele spijt.
- Eefje en Kees: nogmaals dank voor het verzorgen van en zorgen voor een pelgrim.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten