Maandag 17 mei 2010
Vanaf Canterbury: 266 km
Tot Rome: 1828 km
Vanmorgen lekker ontbeten. Wat een keuze aan kaas zeg. Helaas zie ik Angelique en Virgil niet meer. Ik schrijf ze nog even een briefje. Als ik de hotelmevrouw vraag of ze er nog zijn, is dat wel het geval. Ze zegt: dat zijn zulke aardige mensen. En gisteren zeiden zij hetzelfde over de mensen van het hotel: dat zijn zulke aardige mensen. En zo werkt het hè: wie goed doet, goed ontmoet. Pff, wat klinkt dat ineens stichtelijk. Is niet zo bedoeld.
Op naar Péronne. Ik kom alleen maar door gehuchten, bestaande uit wat huizen en een kerk en verder niets. In een van die gehuchten staat een soort SRV wagen. Hij verkoopt vlees, kaas en wat broodjes. Tsja, die kan ik niet laten lopen natuurlijk. En een appelbroodje etend, komt hij voorbij rijden en in het volgende gehucht kom ik hem weer tegen. Grappig.
En dan is het een kwestie van sms'en en uitkienen waar ik vrienden Bert en Annette ontmoet. Zij komen met de auto en het laatste stukje zou Annette meelopen. Maar voordat ik ze zie ontmoet ik de eerste pelgrims: drie mannen en een vrouw, uit Italië. Ik heb onderweg al eerder over Italianen gehoord, en dit zullen ze dus wel zijn. Ze lopen stukken langzamer dan ik. En het is lastig communiceren. De ene man spreekt Duits met me, de mevrouw spreekt Frans met mij en samen uiteraard Italiaans en in het praten tegen mij worden er ook nu en dan Italiaanse woorden doorheen gegooid. Ik raak er helemaal van in de war. Ik kan niet Engels, Frans, Duits en Italiaans door elkaar spreken. Ik ga er zelf spontaan Nederlands van praten. We lopen echter langs een drukke weg en dus achter elkaar, en ze lopen langzaam, dus praten gaat niet goed. Bovendien krijg ik net een sms dat Bert en Annette even voor twee uur bij de kerk van Allaines kunnen staan. Ik loop er echter voorbij en keer weer terug. En de ontmoeting is weer bijzonder; ik word een enorme huilenbalk. Wat ook vreemd is, dat ik me realiseer dat zij vanmorgen later zijn vertrokken dan ik, en dat zij 400 km gereden heb en ik maar 20 km heb gelopen.
Annette en ik lopen door Péronne en Bert rijdt met de auto naar de camping.
En dan nog even dit.
- Monique: ik kan het me ook nog als de dag van gisteren herinneren. Dat dat al weer 14 jaar geleden is zeg.
- Kreeg gisteren een sms'je dat neppelgrims naar/van een klooster in Piacenza drugs hadden gesmokkeld. Dat wordt lekker. Dacht dat ik alleen op Schiphol hasjhonden aan mijn benen had hangen.
Sorry voor de vieze woorden. Ik zal het woord 'lichaamsdeel met drie letters, de middelste letter is een u, en het is niet rug' niet meer zeggen. Ik heb inderdaad een nette opvoeding genoten, maar maak daar niet altijd gebruik van.
Lieve Everdiene,
BeantwoordenVerwijderenZal één van de komende dagen nog een stukje sturen over hoe ik onze 4 dagen samen heb beleefd, maar wil je bij deze alvast bedanken voor de leuke dagen. Was erg gezellig, hebben heerlijk als vanouds zitten lachen en genoten van alles wat op ons pad kwam. Geen rare dingen meegemaakt, maar het was toch bijzonder om samen met jou een stukje van je pelgrimstocht te hebben mogen lopen. Slaap lekker vannnacht en ik weet nu uit ervaring dat het na zo een dag lopen heerlijk is om in welk bed dan ook te mogen gaan liggen.
Liefs Annette
Hoi Everdiene, Al een beetje bijgekomen? Hoop dat je internet hebt en even wat kan lezen. Heb ons net toegevoegd als volger, maar de foto die ik erbij wou plaatsen vond hij te groot. Moet morgen maar even aan Bert vragen hoe het moet om er een j-peg van te maken. Yaron mag trouwens afzwemmen volgende week.
BeantwoordenVerwijderenWas wel grappig, de juf vroeg aan mij wie er nou met Mariska mee was. Zei, haar vader, die zit hier naast me. Zei de juf dat ze altijd dacht dat wij een stel waren. Dacht eerst dat het een grapje was toen ik zei dat we broer en zus waren. Dat ze daar na ruim een jaar pas achter kwam vond ze wel erg, maar ja, als wij dat nooit verteld hebben, kan ze het ook niet weten.
Succes weer morgen, loop in gedachten mee.
Groetjes Annette
Hoi Everdiene,
BeantwoordenVerwijderenWat heerlijk om je verhalen te lezen. Het is voor mij een deja vu. De enige zorgen die je hebt is dat je op tijd aankomt en een slaapplaats hebt voor de nacht. Heerlijk dat dat even je enige zorgen zijn.
En ja, als je zoveel alleen bent, ga je gekke dingen denken. Ik vond mierennesten errug interessant. Hoe die af en aan lopen. Geweldig. Zo heb ik ook een uur naar een spin gekeken die zijn/haar web aan het spinnen was. Was ook errug spannend. De volgende dag heb ik een vulkaan beklommen. Omhoog was erg vermoeiens, maar wel de moeite waard. Naar beneden een enorme modderpoel en mijn broek was vuil van onder tot boven. Tja, daar ging de enige droge, schone broek die ik had...
Veel plezier en kijk nog eens naar de mieren. Geweldig volkje...
Liesbeth
Kennelijk heb je zelfs in Laon geen internet gehad. Volgens je verslag zit je nog steeds in Péronne, maar ik weet wel beter. Als het goed is heb je vandaag weer een hele mooie dag gehad en ben je Laon weer uit gelopen, 28 km verder. Wij hebben vandaag 5 km gelopen en wel heen en weer naar de Hoop. Eindelijk dat ijsje waar wij in Frankrijk niet aan toe zijn gekomen. Heb net even alle foto's bekeken en de gezelligheid straalt er van af.
BeantwoordenVerwijderenSucces weer verder en tot het volgende mailtje.
Groetjes Annette
Hoi Eef,
BeantwoordenVerwijderenHeb al twee keer een reactie geplaatst, maar volgens mij komt het allemaal niet aan. Geef een levensteken als het wel zo is!
Ik lees in ieder geval een paar keer per week je verhalen. Erg leuk. En ben nu ook maar weer eens in Paulo Coelho's 'De pelgrimstocht naar Santiago' begonnen. Daar zit nogal wat abacadabra in, maar is toch een prachtig boek.
Houd je taai. De weg is nog lang en ik heb inmiddels begrepen dat de weg het doel is.
groet, Katinka