maandag 17 mei 2010

Dag 13: rustdag

Zondag 16 mei 2010

Heerlijk geslapen. Volgens mij is de hele gang van het gebouw leeg, en kan ik ook gewoon in mijn pyjama naar de gezamenlijke wc en douche lopen. Eenvoudige accommodatie en dus geen ontbijt. Maar ik heb nog een koekje, een mueslireep, een stukje chocolade en water. Dus dat lukt best. Nog wat was gedaan en Arras even in. Het is best een aardig stadje. Ik loop een rondje en ga op een veel te duur terras in de zon genieten van een kopje thee. Mag best na zoveel eenvoud. Terug naar mijn kamer om te lunchen onder het genot van Trijntje en Burt. Wachten tot het 14.00 uur is; dan gaat de kathedraal open. Kom daar op een gebrandschilderd raam Joseph Benoît Labre weer tegen. Dat was die pelgrim uit Amettes. ik haal hier een stempel; vind ik veel echter dan van de accommodatie waar ik nu ben. In de zomer is een kerk altijd lekker koel; in de winter vries je er vast. Met bevroren vingers en een loopneus van de kou ga ik weer naar buiten waar de zon schijnt. Even een café in om een kaartje te schrijven. En had ik het gisteren nog over aardige Fransen; je hebt ook hele rare. Er zit een iets te oude mevrouw (voor de kledingkeuze dan) met een leren broek en een mouwloos blouseje aan. Ze werkt haar gezicht nog even bij. Ik krijg wat rare associaties. En ze is blij me te zien. Ben je Française? Nee. Het is koud hè? In de zon is het wel lekker, maar uit de zon niet. Misschien dat u een trui aan kunt doen? Ben je helemaal alleen? Ja. En hoe lang ben je hier? Alleen vandaag. Ik vind het maar een raar mens en ik weet niet hoe snel ik enorm druk bezig ga zijn met het schrijven van een kaartje. Goh, wat kan er ineens veel tekst op. Oh ja, en ik kan ook nog wel even een sms'je versturen. En de route morgen kan ik nog wel even bekijken. Ik hoor nauwelijks dat ze me weer aanspreekt. En ik begrijp niet wat ze bedoelt. Het is iets met haar telefoon, maar ik heb geen idee wat ze daarmee wil. En ik ga druk verder met alle dingen die je in een café maar kunt doen. In mijn ooghoek zie ik dat ze een enorme sorbet neemt. Hm, lijkt me niet helemaal de goede keuze als je het koud hebt, maar goed. En als ik alles weer opruim en wegga, vraagt ze nog en hoe ik hier ben. Met de trein? Nee, te voet. Oh. En waar ga je naar toe? Naar Rome. Waar naar toe? Naar Rome. Oh. Je ziet haar denken: ja ja, dat zal wel. Nou, een fijne dag dan nog maar hè. Ja, u ook. Pff, misschien een eenzame oudere vrouw die om een praatje verlegen zit, aar ik zag me al bij haart huis zitten en er ook niet meer vandaan komen. Nee, ze zoekt maar een ander om verder tegen aan te praten.

En dan nog even dit.
- Els: twee keer gefeliciteerd zeg. Dat is goed nieuws!
- Bert en Annette: als jullie Skype hebben, moeten jullie je Skypenaam even doorgeven. Als ik on line ben, kunnen we nog wat details bespreken.

3 opmerkingen:

  1. Hee Everdiene, Dat was nog wel een zware tocht he die dag dat ik wegging . En daarna nog een dag. Ik denk dat die rustdag niet overbodig was. ik hoop dat je weer een beetje bent bijgekomen. Alweer gewend aan het lopen en zijn in je eentje? Fijn dat je snel weer gezelschap krijgt. Vandaag ben ik weer gaan werken. Tjonge ik kon maar niet op gang komen. Gapend en een traag heb ik me door de dag gesleurd. Eigenlijk wilde ik lekker buiten zijn. In Frankrijk bijvoorbeeld. maar goed, het zal wel wennen. Hoe was Aras trouwens, of was je te moe om echt goed rond te kijken. Hoe heb je nu die religieuze instelling betaald? donatie of een zacht prijsje? Hoop vragen he. ik ga proberen skype te installeren (laten installeren)zal je tippen als het zover is. Gisteren was op t.v. de camino, naar santiago. Diverse mensen werden geinterviewd en wat heel leuk was, ik kon het nu al, met mijn geringe ervaring, helemaal meevoelen. Lijkt me toch ook wel wat die Camino, wil wel mee!!!over 10 jaar (zou ik dat dan nog kunnen?)Daag heleen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou jij was even zondag echt even toe aan een rustdag,tjonge wat een gesjok.
    Ik begrijp nu ook dat je niet meer met je pa loopt maar met een vriendin die nu ook weer weg is.
    Dit weekend was hier ook inspanning. Samen met Annu, Jelle en die dikke baby op de boot. Voor het eerst dit seizoen. Slapen en wonen in de kou op een paar vierkante meter. Wat een gedoe en gepruts met slapen, eten, eigenlijk alles. Lisa valt tijdens het zeilen veel, huilt, staat op, lacht, valt, huilt.... Tja. En ondertussen is Friesland zo mooi, het water schitterd, het oerhollandse lanschap, overal mooie zeilboten. Eigenlijk zo dubbel die inspanning en ontspanning gelijkertijd. Zo dat ben ik weer kwijt. Mooie wandeldinsdag gewenst morgen. Janine

    BeantwoordenVerwijderen
  3. He Everdiene,
    Wat een feest om jouw reisverslag te lezen, ik ben nu al helemaal trots op je. Dat is toch maar mooi MIJN ex-collega, haha. Wij zijn net terug van Kreta en wat jij het te koud had, hadden wij daar te warm. Dus, veel gezwommen en vissen gekeken en ook wel gewandeld. Wat een luxe, maar ik denk dat jij minstens zoveel geniet, met de voldoening van alles te doen op je eigen voeten. Hou vol en ik kijk uit naar je volgende verslagen. Liefs, Gerda.

    BeantwoordenVerwijderen