Zondag 12 mei 2013
Van: Anagni
Naar: Ferentino
Afstand: 11 km
Totale afstand: 91 km
Vertrek: 8.15 uur
Aankomst: 13.00 uur
Weer: wisselend bewolkt en zonnig

Gisteravond was de verwachting dat het vandaag zou gaan onweren, en dus had ik besloten maar tot Ferentino te lopen; vanmorgen is die verwachting weg, en besluit ik tot Veroli te gaan.

Anagni

Anagni

Maar ja, het is blijkbaar eerste communiedag in Italië. En dan blijf je kijken en duurt alles wat langer. Als ik in Anagni aankom (eindelijk pinnen en dan naar de alimentari voor mijn lunch), lopen er veel mensen naar de kerk. Bij de eerste jongen in een wit gewaad denk ik nog aan een misdienaar, maar als ik er dan steeds meer zie, denk ik dat het de eerste communie moet zijn. Iedereen heeft dezelfde witte pij aan met een wit koord eromheen. De meisjes hebben nog witte bloemen in hun haar en witte prinsessenschoenen aan. De jongens hebben allemaal nieuwe sneakers. Trots laten ze die aan elkaar zien. Alle ouders hebben zich ook opgedoft. Palen van wel 20 cm, jurken, pakken. Ik zie een vrouw met een roze jurk en de man heeft zijn stropdas in dezelfde kleur roze. Goed op elkaar afgestemd. Een mevrouw met een onbestemde haarkleur rood in een soort clownspak. Ik blijf een tijd staan kijken. En we hebben weer aan elkaar bekijks. Want een grote vrouw met een rugzak op is net zo bezienswaardig. Als de meesten naar binnen gaan, vertrek ik ook maar. Vind ik altijd erg merkwaardig aan Italiaanse missen. Je gaat naar binnen als je zin hebt, en als je er genoeg van hebt, of je bent aan een sigaret toe, ga je weer naar buiten. Slechts een enkeling blijft volgens mij de hele mis zitten.

Het is feest in Anagni

Zoek de clown

Door rustig gebied loop ik verder. Het is de eerste keer dat ik veel last van honden heb. Ze komen weer als een speer op me af, blijven rondjes om heen rennen en blaffen luid. Van kleine kuitenbijtertjes tot grote herdershonden. Ik heb er alweer heel snel genoeg van. Stomme beesten. Ik ben bijna blij als ik weer op de grote weg mag lopen.

Vlak voor Ferentino word ik aangesproken door een man. Waar ga je naartoe, en waar kom je vandaan? En dan komt er een hele verhandeling over hoe ik moet lopen. Ik knik, lach vriendelijk, zeg af en toe ‘si’, maar begrijp geen zak van wat ie zegt. Oké, grazie en buona giornata. En ik loop weer verder.

Met de auto kom je op een andere hoeveelheid km uit

Ook Ferentino ligt natuurlijk op een heuvel, dus hijs ik me weer omhoog. Er zou hier een VVV zijn, dus ik loop het stadje in en ga op zoek. Niet te vinden natuurlijk. Uiteindelijk vraag ik in een bar maar eens of hier ook ergens een hotel of een B&B is. Nee helaas. Ja, alleen die ook in mijn gids staat. Maar die is nog zo’n 2 km verder. Ik moet nog eten, naar Veroli is het nog 16 km, dat betekent dat ik wel erg laat aan kom. Ik besluit hier te blijven en loop die 2 km wel naar het hotel. Het is helaas niet de richting van Veroli, dus die extra km komen er morgen nog bij. Ach, is ook niet zo’n ramp. En elke kerk waar ik voorbij loop staan mensen te wachten of komen net naar buiten, er worden ergens nog ballonnen opgelaten. Het is duidelijk een feestdag.

Opstopping bij de kerk

Als ik het hotel nader, zie ik ook enorm veel auto’s en keurig geklede mensen. Het zou me niet verbazen als deze mensen mij al eerder hebben zien lopen in het centrum. Ik knijp hem even of ze nog wel een kamer hebben, maar gelukkig, dat lukt. Hele families gaan hier eten. Grote kans dus dat ze helemaal niet blijven slapen. Dit is duidelijk geen pelgrimshotel, met als voordeel dat er goed werkend internet is, tot nu toe alles lijkt te functioneren, en het gewoon wat chiquer is. Ik neem het er maar eens van.