Zaterdag 11 mei 2013
Van: Colleferro
Naar: Anagni
Afstand: 18 km
Totale afstand: 80 km
Vertrek: 8.15 uur
Aankomst: 12.30 uur
Weer: wisselend bewolkt en zonnig

Ik ontbijt als eerste. Het is een buffet. Fijn, dan kan ik zoveel beschuitdingetjes als ik zelf wil nemen. Ze hebben ook nog Nutella; vult ook meer dan jam, en verse brioches. Dat valt dus zeker niet tegen. Als ik wil betalen is de nachtwaker weg en de blonde mevrouw van gisteren er weer. Daar communiceer ik niet zo lekker mee. Beetje geïrriteerd dat ik niet alles in een keer snap, maar geen steek langzamer praten, eenvoudigere zinnen gebruiken of misschien eens een andere taal proberen. Ik wil weten of de alimentari al open is. Zij denkt dat ik wil ontbijten. Nee, dat heb ik al gedaan, de broodjes zijn voor de lunch (en op dat woord kan ik natuurlijk net niet komen. Colazione is ontbijt, cena is diner, en wat is lunch?). En ze nodigt me uit om te gaan zitten. Nee, ik heb al gegeten. Nou ja. Ik op pad naar de alimentari. Shit, dicht. Ineens herinner ik me een bakker even verderop. En die is gelukkig wel open. Dan maar droge broodjes met tevredenheid. Top, ze hebben ook beleg. En dus neem ik er een met salami en een met mortadellla. Ik heb nog maar 7 euro in mijn portemonnee, dus het mag niet te duur zijn. Dat lukt. En als ik dan twee stappen in de zon heb gelopen, wordt het bewolkt. De bergen liggen in de wolken en hier en daar ziet het er donker uit. Nee hè. Gelukkig blijft het droog, maar echt lekker warm en zonnig is het niet. Oh ja, pranzo, dat is lunch. Beetje te laat nu.

Niet alleen een paar fietsers, ook een paar hardlopers. En weer zegt niemand gedag. Ik geloof dat ze mijn buon giorno en salve maar raar vinden. Maakt mij uit. Het zijn trouwens allemaal mannen op leeftijd. Een twintiger of dertiger zit er nooit tussen. Bijzonder.

Ik hoor gefluit, en wat wordt daar vrij gelaten? Een kudde schapen. Fantastisch hè, gewoon over de weg, en de automobilisten moeten wachten tot ze weg zijn. Ik kan wel doorlopen. Ze lopen alleen wat harder dan ik. Als het nou helemaal niets wordt met mijn baan, wilde ik vroeger altijd postbode worden. Dat is nu niet meer zo leuk denk ik. Nu wil ik wel schaapsherder worden, maar als ik de lucht van die beesten ruik, vind ik ze toch wel stinken. Misschien dan toch maar boswachter. Staat ook op het lijstje.

De herder



met zijn schaapskudde

Ik loop het spoor van een hogesnelheidstrein over. Helaas natuurlijk net geen trein als ik voorbij kom. Nou ja, eentje die net begint te rijden. Niet zo spectaculair natuurlijk.

De hoge snelheidslijn



De Fyra?

In een bar drink ik nog even een kopje thee en dan kom ik zonder problemen aan in Anagni. Leuk hoor die oude plaatsen, maar ze liggen allemaal strategisch op een heuvel. En dus kom ik weer wat hijgend en bezweet in de Albergo aan. En die ligt nog niet eens in het oude centrum; daarvoor moet ik morgen nog zo’n 1,5 km omhoog.