Mijmeringen 4

Hele Franse lessen komen terug. Ik heb een fantastische Franse docent gehad op de middelbare school. Zeker als ik er nu met een kennersblik naar kijk. In tegenstelling overigens tot mijn Engelse docent. En wat komt er dan zoal boven?
- Ik spreek oui als 'wie' uit. Iedereen zegt echter 'wi' (met een i van vis en dus niet met een ie van vies). En dan het liefst nog nasaal.
- Ik spreek 'plus' uit als 'pluu', maar iedereen zegt 'pluus'.
- 'Het is koud' is niet 'il est froid', maar 'il fait froid'. Ach ja, dat is waar ook; dat is in het Italiaans overigens ook zo.
- Getallen oefenen. Schrijf maar op: hoeveel is: dix-sept, douze, quarante. Tot in het oneindige hebben we het in de les gedaan. En als ze dan ineens quatre vingt dix neuf zeggen, moet ik toch heel hard nadenken.
- Vervoegingen en verbuigingen: ‘je quitte, tu quittes, il quitte, nous quittons, vous quittez, ils quittent’ vond ik het allermooiste rijtje dat er was. Maar de verleden en toekomende tijd van onregelmatige werkwoorden zijn toch wat weggezakt. Voltooid deelwoorden? Vooral de uitzonderingen, ik weet ze niet meer.
- En wat bedoel je toch met ‘spiecie’ bij het bestellen van het eten? Oh, je bedoelt dat het heet is. Dat is een Engels woord: ‘spaisie‘, oftewel ‘spicy’.
- En als ik thee wil, moet ik toch zeggen: ‘je voudrais du thé‘. Waarom ik dan twee thee krijg?
- à partir de 18 h. Nee, ik kom aan om, ik vertrek niet.
- Vous venez doux? Doux, wat is er zacht? Oh, d'ou, waar ik vandaan kom.
- Na het horen van het woord 'merde' komt ook de les van de twee stagiaires Frans weer boven. De Franse docent was ziek en zij namen de les over. We hebben de hele les besteed aan Franse scheldwoorden. Top les was dat.
- Ik 'spaar' stempels voor mijn pelgrimspaspoort. Even in het woordenboek opgezocht. Een stempel is 'un timbre'. De eerste keer dat ik daarnaar vraag denken ze dat ik een postzegel wil. Een stempel blijkt 'un tampon' te zijn. Daar heb ik dan weer andere associaties bij. In Zwitserland blijkbaar ook. Daar heet een stempel geen tampon. Wat wel weet ik overigens nog steeds niet. Ze murmelen.
- Mijn docent had er een grote afkeer van als je ‘parfum’ zei met de klemtoon op de a. Je moest parfum zeggen met de klemtoon op de u. En dan het liefst de m niet uitspreken. Ik hoor het haar nog zeggen.
- En een hors d'oeuvre is een 'oor deuvre' en geen 'hors duivre'
- Een hele les besteden aan de uitspraak van het woord 'monsieur'. Ze gruwelde ervan als je 'musjeu' zei. En 'le' en 'la' met een dikke 'l' uitsprak, dat moest een hele dunne zijn.