Dag 51: Cully - Veytaux (22 km)

Woensdag 23 juni 2010
Vanaf Canterbury: 976 km
Tot Rome: 1106 km

Gisteren in een lokaal caféachtig ding gegeten. Ik was eigenlijk te vroeg, maar het kon toch. Een of ander visje gehad: erg lekker en een lokaal toetje.Ik begreep geen enkel toetje dat ze zei, dus doe dan maar het lokale. Ook daarvan had ik geen idee wat ik zou krijgen. Het bleken in drank gewelde rozijnen met vanilleijs te zijn. Zo, dat was wel echt drank zeg. Het was goed dat ik al wat gegeten had, anders stond ik helemaal op z'n kop. Daarna nog even lezen en lekker vroeg naar bed.
Gisteren heeft dochter Emilie mij geholpen. Vanmorgen is moeder Yolande aanwezig. En ook zij is weer een top B&B gastvrouw. Om te beginnen krijg ik een ontbijt waar je u tegen zegt. Dit keer niet alleen zelfgemaakte jam (ook lekker, maar komt wel eens een beetje je neus uit), nu ook allerlei kazen. Mjammie. En bruin brood. Ook dat is fijn dat er eindelijk eens een beetje zangzaad in zit. Oh ja, en lekkere thee. Het kan niet op. En ze kent de Via Francigena, en vindt het helemaal geweldig dat ik dit doe. Ze geeft ook de redenen aan waarom ze dat vindt, en die komen overeen met mijn ervaringen. Ze gaat overigens na het examen van Emilie een paar dagen met haar naar Rome. En dat vindt ze al een heel avontuur. Verder heeft ze allerlei kaarten en laat ze zien hoe ik moet lopen. Èn ze regelt een overnachting voor morgen. De B&B in Villeneuve is vol; daar had Emilie gisteren al voor me naar toe gebeld. Maar in Veytaux is nog wel plaats. Dat is zo'n 2 km vòòr Villenueve. Yolande begrijpt ten minste ook dat een eventuele andere optie niet 10 km verderop moet liggen, maar in de buurt van de geplande route. En dan hoef ik ook nog minder te betalen dan andere mensen; gewoon omdat ze het zo geweldig vindt dat ik naar Rome loop. Dit zijn toch wel de pareltjes tijdens de reis hoor. Ik bedank haar vriendelijk en loop richting Riez. Vandaag loop ik alleen door wijngaarden. De route is werkelijk schitterend. Hij schijnt op de werelderfgoedlijst van Unesco te staan. Km lang druivenranken. Ook de plaatsjes waar ik doorheen loop zijn leuk. Het ene wijnhuis na het andere. Ik zie zelfs een wijnhuis dat al sinds 1453 bestaat. Later lees ik dat in de 12e eeuw hier al wijn gemaakt wordt. Bijzonder is dan wel dat ik op zoek ga naar een bakker, en werkelijk overal wijn kan proeven, maar een gewoon brood? Vergeet het maar.
En dan kom ik in Vevey aan. Zoals Fred al zei: een wufte badplaats. En inderdaad. Ik hoor heel veel Engels om me heen. Niet van toeristen, maar van de expats. Wel veel Amerikaanse toeristen. Ook hier val ik uit de toon met mijn zelf gesmeerde boterham. Hier hoor je aan de oever van het meer sushi te eten zie ik. Als ik naar Montreux doorloop, kan het nog veel erger. Het Kurhaus is er niets bij. Hier staat het ene 'Kurhaus' na het andere. En bij het vijf sterren hotel ga je wat eten dan wel drinken om te zien en gezien te worden. Er loopt hier en daar toch wel een lellebel tussen hoor.
Over een kleine twee weken begint het jazzfestival van Montreux en ze zijn al druk bezig met het opbouwen van de podia. In Montreux staat een standbeeld van Freddy Mercury. En ik loop er in eerste instantie voorbij. Dom. Vervolgens sta ik 15 minuten te wachten tot de mensen weg zijn en ik een foto kan maken. Er zijn twee meisjes die twee rozen neerleggen en van alle kanten met Freddy op de foto gaan.
Bij de VVV een plattegrondje gehaald waar de straat in Veytaux op staat. Dat stijgt nog even lekker, maar dan ben ik er. Het huis ligt pal onder de snelweg. Maar zoals de B&B meneer zegt: hier hoor de je de snelweg, beneden hoor je de treinen. En dat is waar. Maar persoonlijk hoor ik nou eenmaal liever treinen dan auto's. Maar het uitzicht over het meer is magnifiek.
's Avonds loop ik drie kwartier een rondje op zoek naar iets te eten. Ik zie alleen een sjiek restaurant. Daar ben ik niet echt op gekleed. Ik had zelf meer een Döner Kebab of zo iets in gedachten. Maar helemaal niets. Ik blijf niet lopen, dat heb ik de hele dag al gedaan. En dus ga ik weer terug en eet wat overgebleven biscottes (ik had ze al bijna weggegooid omdat ze erg verkruimeld waren) en een sinaasappel. Niet echt een topdiner. Morgen maar weer beter. Tijdens het eten nog even Skypen met thuis. Overmorgen komt mijn vader naar Martigny om mee de Alpen over te steken. Even de laatste dingen regelen.

En dan nog even dit.
- Jos: dank je wel, en het gedicht over levenslust klopt helemaal.
- Fred: Charlie Chaplin en Freddy Mercury heb ik gevonden. Rémi helaas niet.
- José: jullie gaan leuke dingen doen in de vakantie, zeg. Geniet ervan.
- Pieter: wat een heerlijk beeld, jij tussen de aardbeien. Klinkt overigens ook best aangenaam.