Zondag 23 mei 2010
Vanaf Canterbury: 376 km
Tot Rome: 1707 km
Vandaag dan echt weg. De dag rust heeft goed gedaan. De blaar doet minder zeer, en vol nieuwe energie kan ik weer tegenaan. Ik wil eigenlijk weer met de funicolare naar de bovenstad, maar die gaat pas vanaf 10 uur en dus moet ik alsnog lopen, Even aan het ambulancepersoneel vragen hoe dat moet. Vandaag is er een parade van de oude auto's en zij staan al klaar. Volgens hen moet ik de trap nemen. Ik kan ook over de weg, maar dat is veel langer, Tuurlijk. Ik zie de trap al liggen en die ziet er heeeeel lang en heeeeel hoog uit. Pff, weet je wel dat ik een dikke 10 kg op mijn rug heb en dat ik dus niet alleen mijzelf maar ook die tas mee omhoog moet hijsen? Maar ze zijn onverbiddelijk. Dat is de beste weg. En dus steek ik de weg over en begin vol goede moed aan de trap. Mijn conditie is duidelijk verbeterd en ik kom uiteraard wel hijgend, maar nog springlevend aan. Heb ik toch best goed gedaan, al zeg ik het zelf. Nog even een brood en water kopen en dan aan de andere kant de stad weer uit. Ik kom al weer veel oude auto's tegen. Toch wel leuk.
Al zo lang als ik in Frankrijk ben, zie ik brocantes aangekondigd. En even buiten Laon zie ik er dan eentje in het echt. Dacht altijd dat het meer een soort antiekmarkt was, maar het blijkt gewoon een rommelmarkt te zijn. De vrijmarkt op Koninginnedag is er niets bij. Het hele dorp is uitgelopen. Wat een drukte, overal geparkeerde auto's en overal oude meuk. Wat een belangstelling op de vroeg ochtend.
Ik loop verder door boerenland, bos, velden en wat kleine dorpjes. Als je even de stad uit bent, ben je meteen weer in the middle of nowhere: wat een rust. Kwam ik eerder nog wel eens enthousiaste joggers en fietsers op de zondagochtend tegen, nu zie ik vrijwel niemand. Als ik echter tussen het hoge gras loop, schiet er nog geen twee meter bij me vandaan een fazant omhoog. Ik schrik me helemaal lam en geef een gil. Ik weet niet wie er meer is geschrokken, maar ik houd er een hartverzakking aan over. Jemig de pemig. Nog wat natrillend loop ik in alle rust weer verder. Kwam ik een paar dagen geleden een dode mol tegen, nu zie ik een halvergane vos. Een foto van de mol vond ik nog wel gaan, maar een foto van de vos, gaat me toch wat ver. Ik kom overigens met enige regelmaat dode vogels, konijnen en egels tegen. En dan niet zoals in Nederland helemaal plat gereden, maar nog vrijwel helemaal in tact (voor zover dat kan als ze dood zijn). Soms zie ik ook alleen maar een of twee hele vleugels en is de rest verdwenen.
En zo kom ik in Corbeny aan; voor Nederlandse begrippen een gat, hier een redelijk grote plaats. Het hotel is toegerust op pelgrims; ik krijg een enorme korting op het gehele pakket: kamer, diner en ontbijt. En als ik op mijn kamer ben, komt de man ook nog met een blikje cola. Zo, daar heb ik zin in zeg. Helemaal top! Nu mijn schoenen uit. Ik zit onder de uitslag. Dacht eerst dat ik verbrand was, maar ik ben waarschijnlijk door wat rare sprietjes gelopen. Zal wel weer wegtrekken. Alleen internet werkt weer eens niet. Dat gebeurt met enige regelmaat. Is er wel internet, maar krijg ik geen verbinding. en leg dat maar eens in het Frans uit: verbinding, netwerk, beveiliging, netwerksleutel.
En dan nog even dit.
- Nanette: ik heb ook een stukje met jou meegelopen, Hoop dat je een mooie dag had.
- Eefje: wil je de witte plastic tas bij mij thuis meenemen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten