Zaterdag 14 en zondag 15 augustus 2010
Een heleboel is hetzelfde gebleven, maar er is ook veel veranderd. Er zijn winkels weg en er zijn nieuwe bijgekomen, de inrichting van de openbare bibliotheek is veranderd (ik kan niets meer terugvinden), het oude te restaureren huis waarvan alleen het karkas nog overeind stond is herbouwd, AH heeft nieuwe mandjes die je ook achter je aan kunt trekken (in Italië zijn die dingen er allang en reuze handig), er is een nieuwe koelvitrine, de benedenbuurvrouw is een paar keer met de ambulance opgehaald en naar het ziekenhuis gebracht. Maar de grote kar van een bouwmarkt staat nog steeds irritant in de berging; er zijn zelfs twee winkelwagentjes bij gekomen. Ruim je eigen rotzooi toch eens op. De buurtbewoners zijn nog dezelfde.
En wat ben ik druk met van alles en nog wat. Bestond mijn dag alleen maar uit opstaan, inpakken, wandelen, eten en slapen. Nu moet ik ook veel meer boodschappen doen, planten water geven, het afval weggooien, de post bekijken, koken, afwassen. Ik heb het idee dat ik de hele dag druk bezig ben met eigenlijk onbelangrijke dingen. Daar moet ik nog even aan wennen. En ik ben stijf. Als ik uit mijn bed kom of als ik van de bank afkom, moet ik een beetje op gang komen. Ook mijn voeten zijn nog niet helemaal goed. Mijn tenen zijn nog een beetje gevoelloos en tintelen wat.
Maar mijn bed blijft lekker, en het aanfrutten thuis met de radio aan en domme televisie kijken is ook fijn. Maar wat een ellende in de wereld: overstroming, bosbrand, busongeluk. Een paar maanden verstookt zijn van het nieuws kan ook geen kwaad.
Voorlopig geniet ik nog van een paar dagen vrij. Tijd om na te beschouwen. Die terugblik volgt nog en dan is het echt ten einde. Dan komen er ook geen nieuwe berichten meer op mijn weblog.
En dan nog even dit.
- Ed, Anita en Nynke: ik ben ook blij dat ik heelhuids de reis heb volbracht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten