zaterdag 19 december 2009

Wat?


Ik ga dus de Via Francigena (weg der Franken) lopen. Hoewel er meer wegen naar Rome lopen, start ik in Canterbury. De tocht is ongeveer 2000 km lang, waar ik zo’n 100 dagen over zal doen.
Een pelgrim maakt een reis naar een bedevaartsoord dat een bijzondere betekenis heeft binnen een religie. De plaats is verbonden met een heilige, of er heeft een openbaring of wonder plaatsgevonden.
Pelgrimeren bestaat al eeuwen en hoort bij veel religies. Christenen gaan bijvoorbeeld naar Fátima, Lourdes, Santiago de Compostela en Assisi, joden gaan naar Jeruzalem en Moslims maken de hadj naar Mekka of gaan naar Medina. Maar ook in het Boeddhisme en het Hindoeïsme zijn er bedevaartsplaatsen. Zelfs vóór de komst van het christendom werden in Europa bedevaarten gemaakt. Men reisde ook toen naar bepaalde plaatsen, waarschijnlijk in de hoop genezen te worden van een ziekte. Zo zijn er rondom Stonehenge lichamen van zieken gevonden waarvan aangetoond is dat die van ver waren gekomen.
De ontkerkelijking en secularisering heeft nieuwe bedevaarten gecreëerd, zoals Graceland, het graf van Jim Morrison in Parijs, maar wellicht wordt na de dood van Michael Jackson ook Neverland een bedevaartsplaats.
In het laatste kwart van de twintigste eeuw komt er weer meer belangstelling voor de traditionele pelgrimages. In 1994 wijst De Raad van Europa de Camino Frances naar Santiago de Compostela en de Via Francigena naar Rome aan als Europese Culturele Wegen.
In Santiago komen per jaar nu 10.000 pelgrims aan, naar Rome lopen jaarlijks enkele tientallen pelgrims, en een enkeling loopt naar Jeruzalem.
Bij een pelgrimstocht hoort dus ook een doel, meestal een religieus doel. Mijn doel is ‘alleen maar’ Rome halen. En als dat om een of andere reden toch niet lukt, ga ik gewoon weer terug naar huis. Dan heb ik mijn doel niet gehaald. Dat is jammer, maar dat is dan maar zo. Ik heb ongetwijfeld een fantastische tijd gehad. En de voorpret is minstens net zo leuk als de reis zelf.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten