Vrijdag 22 april Foggia - Borgo Segezia - Santuario dell'Incoronata (18 km gelopen)

We hebben beter geslapen dan gisteren. In de B&B kunnen we niet ontbijten, dus doen we dat in een bar. Alles inpakken, sleutel op tafel gelegd en op naar de bar. In een chique bar heerlijke thee gedronken met een uitstekende brioche. Nu komt de uitdaging om een buskaartje te kopen. Daar waar wij denken dat de bushalte is proberen we eerste een edicola. ‘Nee, ik heb alleen kaartjes voor de stadsbus, maar de edicola daar heeft ze wel’. We lopen naar de andere edicola. ’Nee, die verkoop ik niet; dan moet je daar naar links, daar verkopen ze ze wel.’ We geloven het wel en besluiten naar het station terug te lopen. We weten dat daar kaartjes worden verkocht. En bij dezelfde meneer als een paar dagen geleden kopen we een buskaartje. Hij herkent ons, en doet vervolgens heel veel moeite om de bustijden te achterhalen, maar die weten we al. De bus gaat om 9.30 uur. Hij geeft een bus van 10.40 uur. Dat is veel te laat. En als we zeggen dat er ook een om 9.30 uur gaat, ontdekt hij ook die bus.
Meneer wijst de bushalte, maar we vinden het wat vaag en dus lopen we weer terug naar de eerdere halte. En zo hebben we 20 minuten later eindelijk een buskaartje en staan we bij de goede halte. We rijden naar Borgo Segezia. We slaan een paar 100 meter over door niet bij het hotel te beginnen, maar in het centrum bij de kerk. Het is warm; we ritsen de pijpen af, smeren ons nog een keer in en gaan op pad. En weer genieten we van de mooie voorjaarsbloemen langs de weg. De bergen met de windmolens geraken steeds meer achter ons. Het wordt steeds vlakker. Onderweg rusten en lunchen we. Om vervolgens over een lange rechte weg van 8 km naar Santuario dell’Incoronata te lopen. De toren is al van verre te zien, en eindelijk bereiken we die ook. Bij de bar eten we eerst een ijsje. En als we door een luidspreker met onze namen welkom worden geheten, schieten we overeind en lopen richting de kerk. Die gaan we even in. Het is een hele moderne kerk, en eigenlijk gewoon lelijk. Maar als je er wat langer bent en je kijkt naar de bijzondere architectuur, de glas-in-lood-ramen, de glas gegraveerde grote ramen, is de kerk eigenlijk best mooi. Bovenin is een zwarte Madonna als relikwie, waar we natuurlijk ook even langs lopen. We checken in en hebben een eenvoudige, maar prima kamer. Na douchen en de was, maken we nog een rondje. We vragen of ze voor morgen bij de pizzeria in Borgo Tavernola willen reserveren. Het blijkt dat je daar niet meer kunt slapen. Ik had al via internet gezocht en kon het niet vinden; ik begrijp nu waarom. Gelukkig hebben ze alternatief 5 kom verderop: La Casa di Campo. Als we later goed kijken, blijkt het echter 7,5 km verder te liggen. Maar bij de 14 km is dat nog altijd beter dan het alternatief van 34 km. We zijn blij met deze mogelijkheid. We lopen naar de souvenirwinkel voor een kleine Madonna, naar de winkel waar we hopen morgenochtend broodjes voor de lunch te kunnen kopen en naar de restaurants voor vanavond. Op de kamer zoek ik nog even naar recensies op Tripadvisor voor de goede keuze, maar die zijn er niet, Ook Skype ik even met mijn ouders, en Annette met Yaron. Bij een zeer eenvoudig barretje eten we pasta met tomatensaus met een niet al te lekkere wijn, en salade die alleen bestaat uit reepjes ijsbergsla. Sneaky pakken we de stukjes brood in voor de lunch morgen. We verwachten niets anders te kunnen krijgen. En als we aan het eten zijn, komen er nog drie pelgrims langs. Zij hebben vorig jaar tot Monte Sant’Angelo gelopen en lopen dit jaar tot Santa Maria di Leuca. We gaan lekker vroeg slapen.