Donderdag 21 april 2016 Troia - Segezia - Foggia (19 km gelopen)

We hebben redelijk geslapen; we zijn wat veel wakker geweest. Het ontbijt is zeer karig. We hebben alle laatjes en kastjes open gehad, maar er is nergens thee te vinden. Het espresso apparaat lijkt niet te werken; daar komt alleen slootwater uit, maar de mevrouw die er met twee kinderen zit, helpt even.
Bij de VVV vragen we of zij het hotel in Borgo Segezia te bellen. Mij is dat steeds niet gelukt. De VVV-meneer lukt het ook niet, maar spreekt uiteindelijk het antwoordapparaat in. Hij brengt ons naar de altimentari, we lopen nog even naar de pinautomaat en zoeken een cache, Bij de bar drinken we wat met een brioche en dan vertrekken we eindelijk even voor elven. ’s Morgens was het koud, maar even later breekt de zon door en is het heerlijk. We lopen van Troia, dat op 439 m ligt, naar beneden. Er zijn veel klaprozen en andere voorjaarsbloemen. Onderweg is er helemaal niets; geen dorp, geen gehucht, geen huis om even te stoppen. En dus lunchen we ergens op een pad en lopen verder naar Borgo Frazione Segezia naar het hotel. Een mevrouw waarvan ik eerst dacht dat het een hoer was helpt ons. We zeggen dat de VVV van Troia voor ons een kamer heeft gereserveerd. Ik weet even het Italiaanse woord voor antwoordapparaat niet, waardoor ik niet helemaal kan uitleggen hoe en wat. Maar ze blijft volhouden dat er geen kamer is. Het hotel wordt namelijk gerestaureerd. Dit is weer Italië ten top. Wel een antwoordapparaat hebben, maar daar niet op berichten dat het hotel dicht is, het apparaat ook niet afluisteren en dan dus dit soort situaties krijgen. Te stom voor woorden, maar wat nu? ‘Even’ naar het Santuario lopen doen we niet meer. En dus kijkt Annette snel op Booking of er een kamer in Foggia is om die te reserveren. De meneer wilde ons al met de auto brengen, maar omdat het even duurt voordat de reservering gedaan is, is de man alweer terug naar zijn bureau en wil hij ons ook niet meer brengen. De bus gaat om 15.40 uur, over een minuut of 20. Nee, ik verkoop geen buskaartje, maar dan zeg je dat je uit het buitenland komt en dan hoef je niet te betalen. Ja ja. En als het allang 15.40 uur is geweest, begrijp ik dat ze 16.40 uur heeft gezegd, en dus wachten we nog een uur. Maar als het ook 16.40 uur is geweest, worden we toch wat onrustig. Pff, om 17.00 uur komt de bus gelukkig dan toch. In de bus kunnen we een kaartje kopen en in een dik half uur rijden we naar Foggia. Met Google Maps vinden we de B&B snel. Het blijkt dat we een heel huis voor onszelf hebben. Alleen de werkkamer voor Carmine gebruiken we niet. We zijn even bezig om in te checken. Er wordt een heel epistel opgesteld, er worden kopieën gemaakt van onze passen, dat mislukt nog een keer, er wordt wat geprint, de lay-out wordt nog eens veranderd en voor ons gevoel is het uren later dan toch nog gelukt. Ik vraag nog even of hij het Santuario voor ons wil reserveren, en dat lukt. We moeten of voor 13.00 uur aankomen, of na 16.00 uur.
Via Tripadvisor een uitstekende trattoria in de buurt gezocht, maar als we daar aankomen, blijkt die pas om 21.00 uur open te gaan. Helaas, dat vinden we veel te laat. En dus zoeken we nog een andere. En bij Trattoria La Giara eten we fantastisch, inclusief een zalige wijn. Verzadigd en verkwikt lopen we terug naar onze kamer om te gaan slapen.